EUGENE's profile*°:.。•.:★.•:*´¨`*:•.★.: ...PhotosBlogListsMore Tools Help

EUGENE

Windows Media Player

*°:.。•.:★.•:*´¨`*:•.★.: E U G E N E :.✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*

No matter what they take from me...they can't take away my dignity
July 05

แอโรบิก อยู่ไหน??

วันนี้อุตส่าตั้งใจไปเต้นแอโรบิกกะเพื่อนแต่ดันไม่มีให้เต้น เฮ้ออ นี่มันอะไรกันเนี่ย คนยิ่งเซ็งอยู่  อยากออกกำลังกายทำไมเป็นงี้ทุกทีเลย เลยได้ไปวิ่งที่สระพลาสติกแทน ส่วนใหญ่ก็เดินอ่ะแหละ เหอๆ วันนี้ปวดหัวจังเลย มีเรื่องราวให้คิดเยอะแยะ  มีเรื่องที่อยากทำแต่ก็ไม่อยากทำ เฮ้อ สับสนตัวเองเหมือนกัน  เมื่อไหร่จะเปิดเทอมน้า  คิดถึงเพื่อนแล้วนะ  ปิดแบบนี้ก็เหงานะเนี่ย  เพื่อนไปไหนกันมั่งน้า  นู๋จิยังไม่เริ่มอ่านหนังสือที่แพลนไว้เลย คืนนี้แหละจะอ่านจริงๆซะที  ตั้งชื่อแผนปฏิบัติการอ่านหนังสือครั้งนี้ว่า " จอยยูจีน สู้โว้ยยย!!" ฮ่าๆ รู้สึกฮึกเฮิมขึ้นมาเวลาตะโกนชื่อแผนนี้ดังๆ(คนเดียว..)  วันนี้เป็นวันที่คิดถึงอดีตเก่าๆขึ้นมาอีกแล้ว  ได้เสียน้ำตาไปกับอดีตมากทีเดียว ตาปูดทุเรศมาก แถมใต้ตาดำปี๋นึกว่าจะไปเล่นแม่นาคเดอะมิวสิคัลแน่ะ   เฮ้ออ อ่อนแอนานๆครั้งคงไม่เป็นไรมั้ง  สวรรค์คงไม่ลงโทษให้เราร้องไห้บ่อยๆหรอก  ทำความดีให้มากๆจะได้เจอแต่สิ่งดีๆ คิดแต่สิ่งดีๆ ต้องเป็นหยั่งงั้นสิ สู้โว้ยยยยยยยย  ไม่รู้จะอัพไรแล้ว แค่มาบ่นเล่นๆ
July 04

สิ่งใหม่ๆรอเราอยู่

เย้ สวัสดีสเปซที่รัก  คิดถึงจังเลย...  ปิดเทอม 5 วัน นู๋จิว่าจะอ่านหนังสือเก็บไว้แล้วก็จะเริ่มต้นแผนออกกำลังกายเต้นแอโรบิกล่ะ 555 แปลกใจใช่มั้ยล่ะ  คราวนี้มุ่งมั่นเต็มที่ เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะอยากสวยใสหุ่นดีน่ะสิ อิอิ  มีคนเคยบอกเราว่า เบื่อเรามากเพราะเราน่ะไม่ออกกำลังกาย ฮึ.. แต่ช่างมันเถอะนะ  คนคนนั้นเค้ามีเหตุผลเยอะแยะที่จะบอกว่าเราน่ะไม่มีอะไรดี ตั้งแต่ทรงผมไปถึงการที่เราสนใจเค้ามากเกินไป อยู่ด้วยกันมากเกินไป ตลกจริงๆ  ความมั่นใจของเราหายไปมากมายในตอนนั้น  ทำอะไรที่ไม่มีศักดิ์ศรีเอาซะเลย  พอมองย้อนกลับไปก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นงี่เง่าเหลือเกินที่รักคนหมดใจโดยไม่มองให้ดีว่าเค้านั้นเปลี่ยนใจไปนานแล้ว  ตลกจริงๆนะ  พอมองย้อนไปก็ยังรู้สึกแค้นใจลึกๆที่มอบหัวใจให้คนที่ไม่เห็นคุณค่า  และเสียใจแทนนู๋จิที่ไร้เดียงสาคนนั้นจริงๆ  นู๋จิในอดีตช่างเป็นผู้หญิงที่ใสซื่อจริงๆ  มองไม่ออกเลยซักนิดว่าจะถูกทำร้ายได้ลงคอ  แต่แล้วมาวันนี้ผลสุดท้ายนู๋จิคนนั้นก็โตขึ้น เข้มแข็ง มั่นคงขึ้น  แม้ว่าผลกระทบมันจะยังคงอยู่ให้เห็น  ต้องสอบซ่อมมากมาย ต้องเรียนใหม่หมด ก็ยังดีกว่าเสียสติทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้  ยังต้องขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณพ่อแม่ เพื่อนๆ ที่ทำให้นู๋จิไม่เคยคิดทำอะไรที่ทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้  แม้จะเสียใจแค่ไหนนู๋จิก็ไม่เคยดื่มเหล้าเที่ยวกลางคืน  ทำร้ายตัวเองหรือใคร  เพียงแต่นอนหลับรักษาใจนานไปหน่อย แต่มันก็ทำให้นู๋จิทำอะไรมีสติได้เหมือนเดิมอีกครั้ง  ตอนนี้ภูมิใจในตัวเองมากที่ผ่านเรื่องราวร้ายๆในชีวิตมาได้อย่างมีสติอยู่ตลอดเวลา  ขอบคุณเรื่องราวร้ายๆที่สอนให้นู๋จิเข้มแข็ง  รู้วิธีควบคุมสติตัวเอง วิธีอดทนกับความรู้สึกในใจ  รู้วิธีข่มอารมณ์ความคิดตัวเอง หัดใช้เหตุผลอธิบายตัวเองมากขึ้น  ใช้สติในการดำเนินชีวิตมากขึ้น  และรักตัวเองมากขึ้น  นู๋จิน่ะลืมผู้ชายคนนี้ได้แล้วล่ะ ไม่เชื่อล่ะสิ จริงๆนะ ไม่รู้สึกอะไรกับเค้าอีกแล้ว  ไม่รู้สึกสนใจ ไม่รู้สึกแคร์ ไม่รู้สึกอยากเจอหรือคุยด้วยเลย  ความรู้สึกมัน"ว่างเปล่า" แค่นั้นเอง วันก่อนอยู่ๆก็มีข้อความจากคนคนนั้น  ไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรถึงติดต่อนู๋จิอีก  เค้าคงคิดว่านู๋จิอาจจะเหลือเยื่อใยกับเค้าอยู่รึเปล่าก็ไม่รู้  ไม่ว่าเพราะอะไร นู๋จิก็อ่านข้อความนั้นด้วยความรู้สึก ว่างเปล่า... จริงๆ ไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องรู้สึกอะไรกับข้อความเหล่านั้นอีก  ดีใจ? คิดถึง? อยากเจอ?  ไม่ใช่ซักอย่างเลย.. นู๋จิแค่คิดว่าต้องลบข้อความเหล่านี้ทิ้ง เท่านั้นเอง แล้วนู๋จิก็ลบ เพราะสำหรับนู๋จิเค้าเป็นเพียงตัวละครในอดีตที่ไม่มีทางที่จะให้เป็นปัจจุบันหรืออนาคตอีกแล้ว นั่นแหละ..นู๋จิคนใหม่  คนที่รักตัวเองมากกว่าแต่ก่อน  คนที่ไม่ยอมเปิดโอกาสให้คนที่เคยทำร้ายกลับมาทำร้ายหลอกลวงเราได้อีก  เค้าเคยบอกเองว่าอยากวิ่งหนีเรา เราก็ให้สิ่งสุดท้ายที่เค้าปรารถนาไปแล้ว คือโอกาสที่จะวิ่งหนีเรา วิ่งไปแล้วไปให้สุดเลยสิ กลับมาทำไมอีก ไม่มีอะไรติดค้างอีกแล้ว ไม่มีอะไรจะต้องสัมพันธ์กันอีก  นู๋จิรักตัวเองมากขึ้นและภูมิใจในตัวเองมากขึ้นเหมือนแต่ก่อนแล้ว  สำหรับชีวิตที่เหลืออยู่นู๋จิไม่ต้องการเค้าอีกแล้ว  ชีวิตนี้นู๋จิไม่เคยถูกใครทรยศหักหลังมาก่อน  ให้เป็นเพื่อนกันก็ไม่ได้หรอก เพราะเพื่อนไม่เคยทรยศหักหลังเรา ฉะนั้นเค้าเป็นแค่ ความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตของนู๋จิ เท่านั้นเอง  ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง  เราอาจเจอกันโดยบังเอิญหรือไม่  นู๋จิก็ไม่ได้รู้สึกอะไรอีกแล้ว ไม่ได้อยากอวยพรให้เค้าโชคดีหรืออะไรทั้งนั้น  แต่ก่อนอาจเคยอวยพรให้เค้าเจอสิ่งดีๆหรืออะไรก็ตาม แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรแล้ว จะเป็นยังไงก็ช่าง จะพูดอะไรให้เชื่ออีกก็ตาม  นู๋จิไม่เชื่อคนคนนี้อีกแล้ว คนเห็นแก่ตัว...
June 25

วันคืนที่ผ่านพ้น

ผ่านไปอีกวัน อีกวันๆ  เดินช้าๆ อย่างมั่นคง คอยเตือนตัวเองให้เดินดีๆ อย่างสะดุดล้มบ่อยๆ คอยยิ้มให้ตัวเอง ยิ้มให้คนอื่น ยิ้มให้ทุกคน  การยิ้ม เป็นสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตคนเรา ถ้าเรายิ้ม ก็แสดงว่าเรายังมีความสุขอยู่ แสดงว่าเรายังมีความหวัง  แม้ยิ้มแค่เล็กน้อยก็ทำให้คนที่มีหวังริบหรี่กลับมาสู้ได้  ยิ้มมากขึ้นทุกวันๆ สะสมรอยยิ้มไว้เป็นกำลังใจให้ตัวเอง แค่นี้ก็สุขใจแล้ว  แค่รู้ว่ามีคนที่คอยยิ้มให้ คอยเป็นกำลังใจให้ คอยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ คอยชวนไปทำโน่นนี่ด้วย  แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว วันนี้เจอรุ่นพี่คนนึงที่เคยสนิทกัน คอยสอนเวลาเราขึ้นปี4 ใหม่ๆ พี่บอกว่า เอ๊ะ ดูโตขึ้นนะเนี่ย พร้อมกับรอยยิ้ม แล้วถามว่าเป็นยังไงบ้างเรียน? ก็ตอบไปว่า ก็ดีค่ะแต่สอบตกด้วย พี่ก็หัวเราะ แล้วบอกว่า ไม่เป็นไรหรอก ไปสมัครงานกับพ่อก็ได้ 555   ..แม้จะเป็นแค่การทักทายธรรมดา แต่รอยยิ้มของพี่ทำให้เรารู้ว่า เรามีคนที่คอยยิ้มให้เราอยู่ทุกที่ ก็เลยไม่เคยท้อเลย อ.ก็เล่าเรื่องสมัยเรียนให้ฟังว่าอ.ก็ตกบ้างอะไรบ้าง หนักหนากว่าสมัยเราอีก ก็เลยมีกำลังใจเดินหน้าต่อไป บางครั้งอาจจะคิดอะไรฟุ้งซ่านบ้าง แต่เราก็มีคนที่เป็นห่วงอยู่เสมอ ไม่ต้องเหงาอีกแล้ว  มีคนบอกว่าเราโชคดีแล้วที่เจอเรื่องร้ายแรงตอนนี้  ทำให้เราได้เรียนรู้มันก่อนที่จะสายเกินไป จะได้เก็บไว้เป็นบทเรียนชีวิต อืมม.. เคยมีคนบอกเราว่า อยากให้เราก้าวหน้าเหมือนนาฬิกาที่ไม่เคยหมุนย้อนกลับ  คำพูดนี้ผุดขึ้นมาในใจเราอีกครั้ง  ถ้าเราเป็นนาฬิกาได้ตั้งแต่แรกคงจะดี  แต่เราเลือกจะเป็นต้นไม้แต่แรก  ต้นไม้ที่ไม่ยอมหนีไปไหน ฝังรากอยู่ที่เดิม แม้จะมีพายุฝนโหมกระหน่ำแค่ไหน เราก็ยังมั่นคงอยู่ที่เดิม  วันนี้ต้นไม้ต้นนี้ยอมล้มแล้ว  จำนนต่อทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา  ยอมตายจากไปจากที่เดิม  และหวังว่าซักวันต้นไม้ต้นนี้คงไม่ต้องเจ็บปวดอีกแล้ว 
ยิ้มให้ตัวเองทุกวัน สู้ต่อไป เดินต่อไป ด้วยใจเข้มแข็ง...
 
June 20

Because I’m a girl

It’s impossible to understand  what’s going through a guy’s heart

You told me that you wanted me and now that I’ve given you everything , you tell me you are leaving

You told me that it was the first time you felt this way ,and said that I was special

I believed you…  and it was my happiness

 

You should have told me that your feelings had faded

I had no idea , and I continued to depend on you

Although I say I hate you now , I’ll be missing you

Because I’m a girl , to whom love is everything…

 

They say that when you give a guy all he wants , he quickly gets bored

And now I know that’s the truth…

And although I tell myself , I will never be tricked by love again

I fall in love , and my heart is broken again…

 

Please don’t break the hearts of girls , who’ll do anything for love…

I didn’t know that living this life while being loved would be so hard

Although I say I hate you now , I’ll be missing you

Because I’m a girl , to whom love is everything…

 

Today we broke up , you told me to meet someone better than you, and be happy

You’re just like the other guys…

What happened to when you told me that you loved me?

Honestly, I don’t want you to be happy

What I’m I going to do if you really forget about me?

I’m in so much pain, more pain than I can bare…

Because I’m still in love with you…

 

Please don’t break the hearts of girls , who’ll do anything for love…

I didn’t know that living this life while being loved would be so hard

Although I say I hate you now , I’ll be missing you

Because I’m a girl , to whom love is everything…

 

เพิ่งฟังเพลงนี้จบ ก็เลยอยากเอามาลงไว้เพราะเพลงมันโดน 

แม้ว่าความรู้สึกเจ็บปวดเหล่านั้นจะหายไปมากแล้ว นู๋จิไม่ได้เศร้าแบบนั้นแล้ว ก็ยังอยากเอามาลงไว้ เป็นความทรงจำว่าครั้งนึงเราเคยเป็นแบบนี้เคยทรมานมากแค่ไหน สูญเสียตัวเองไปมากแค่ไหน

สเปซที่รัก  วันนี้นู๋จิเข้มแข็งกว่าแต่ก่อนมากเลย  มีอุปสรรคที่นู๋จิต้องแก้เยอะแยะ ความเสียหายที่นู๋จิได้รับมันใหญ่ยิ่งจริงๆ แต่นู่จิไม่ท้อแท้หรอกนะ นู่จิคิดแค่ว่านู๋จิวางมีดมานานแล้ว ไม่คิดจะสู้แต่แรกมันเลยเป็นแบบนี้  แต่ครั้งนี้จิตใจนู๋จิดีขึ้นแล้ว นู๋จิจะหลับไปเอามีดมาสู้ใหม่ ลับมีดใหม่ทุกวัน  จะเป็นหมอที่ซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพตัวเอง ไม่ให้ใครมากวนใจได้อีกแล้ว นู๋จิสัญญาว่าจะรักตัวเอง ไม่มองใครจนกว่านู๋จิจะเป็นหมอที่ดีได้  นู๋จิจะไม่มองย้อนกลับไปอีกแล้ว ไม่เหลือความรู้สึกกับคนคนนั้นอีก เค้าไม่มีความหมายต่อนู๋จิอีกแล้ว ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว นู๋จิโยนเค้าออกจากหัวสมองได้แล้ว ต่อไปนี้นู๋จิมีแต่อิสรภาพที่จะใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าเหมือนเดิมอีกครั้ง

June 14

From The Bottom Of My Broken Heart

"Never look back," we said
How was I to know I'd miss you so?
Loneliness up ahead, emptiness behind
Where do I go?

And you didn't hear
All my joy through my tears
All my hopes through my fears
Did you know, still I miss you somehow

From the bottom of my broken heart
There's just a thing or two I'd like you to know
You were my first love, you were my true love
From the first kisses to the very last rose
From the bottom of my broken heart
Even though time may find me somebody new
You were my real love, I never knew love
'Til there was you
From the bottom of my broken heart

"Baby," I said, "please stay.
Give our love a chance for one more day"
We could have worked things out
Taking time is what love's all about

But you put a dart
Through my dreams through my heart
And I'm back where I started again
Never thought it would end

You promised yourself
But to somebody else
And you made it so perfectly clear
Still I wish you were here

"Never look back," we said
How was I to know I'd miss you so?

เราคุยกันไว้ว่าจะไม่เหลียวหลังกลับ
อยากรู้ว่าฉันจะเป็นเช่นไรเมื่อยามใดที่ฉันคิดถึงเธอ
ความเงียบเหงาอยู่เบื้องหน้า ความเปล่าเปลี่ยวอยู่เบื้องหลัง
ฉันควรไป ณ ที่แห่งใด

และสิ่งที่เธอไม่เคยได้รับฟัง
น้ำตาซึมผ่านความร่าเริงทั้งหมดของฉัน
ความหวาดกลัวพาดผ่านความหวังทั้งหมดของฉัน
เธอรู้บ้างไหม ฉันยังคงคิดถึงเธอ

จากก้นบึ้งของหัวใจที่เจ็บช้ำ
มันมีบางสิ่งที่อยากให้เธอรู้
เธอคือรักครั้งแรกของฉัน เธอคือรักแท้ของฉัน
จากจูบแรกไปจนถึงดอกกุหลาบดอกสุดท้าย
จากก้นบึ้งของหัวใจที่เจ็บช้ำ
แม้ว่าเวลาจะนำพาให้ฉันพบใครสักคน
เธอคือรักที่แท้จริงของฉัน ฉันไม่เคยรู้จักความรัก จนวันที่ฉันได้พบเธอ

”ที่รัก อยู่ที่นี่เถิดนะ ให้โอกาสความรักของเราอีกสักวันจะได้ไหม”
เราสามารถผ่านพ้นทุกอย่างไปด้วยกันได้
ให้เวลาบอกว่าความรักนี้ควรเป็นเช่นไร

แต่เธอได้ปล่อยฉันไปอย่างรวดเร็ว
ข้ามผ่านความฝัน ผ่านหัวใจของฉัน
ฉันกลับไปไปเริ่มใหม่อีกครั้ง
ไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวมันจะต้องจบลง

เธอให้สัญญากับตัวเธอเอง
แต่มันสำหรับใครที่ไม่ใช่ฉัน
เธอได้ทำให้เห็นอย่างชัดเจน
แต่ถึงกระนั้น ฉันก็ยังหวังว่าเธอจะอยู่กับฉันตรงนี้เช่นเดิม

สวัสดีสเปซที่รัก ไม่ได้เจอกันนาน ยังจำกันได้รึเปล่า ขอโทษที่ไม่ได้มาทักทาย อยู่แต่ในโลกของ hi5 ที่กว้างใหญ่เกินไปนะ นู๋จิคิดถึงสเปซมากเลยอยากเล่าเรื่องราวมากมายให้สเปซที่รักฟังแต่ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี ชีวิตตอนนี้มันขุ่นมัวดูๆไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางไม่ค่อยเป็นตัวเองเลย สับสนในชีวิตไปหมด แบบนี้สินะที่เค้าเรียกว่าอกหัก นู๋จิไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกตอนนี้ด้วยคำว่าอะไรดี ความรู้สึกที่ปวดตรงใจมากๆ เหมือนแน่นหน้าอกอยู่ตลอดเวลา ใจสั่นๆหวิวๆกระสับกระส่าย ทำอะไรไม่ถูก สมองตันๆ แขนขาอ่อนแรงอยากนอนหลับตาตลอดไป ไม่อยากตื่นมาทำอะไร ไม่อยากคิดถึงหน้าคนคนนั้น ไม่อยากนึกถึงคำพูดคนคนนั้น ไม่อยากรับรู้เรื่องราวใดๆเกี่ยวกับคนคนนั้น ทรมานจัง ที่ควบคุมจิตใจตัวเองไม่ได้ ยิ่งคิดยิ่งเจ็บปวด เหมือนหัวใจมันไม่ใช่ของเรา วันเวลาเปลี่ยนความรักที่เคยมีก็เปลี่ยน ไม่มีอะไรที่อยู่เหมือนเดิม ทำไมความรักที่เคยหวานที่เคยมั่นคงมันกลับกลายเป็นยาพิษบั่นทอนหัวใจเราแบบนี้  ในหัวมีแต่คำถามว่า เพราะอะไร ทำไม แต่ไม่มีคำตอบสำหรับคำถามนั้นเลย ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีเหตุผล  เพราะเราอยู่ใกล้กันมากเกินไปเหรอ เค้าบอกเราว่าเราผิดที่เราทำตัวติดกันมากเกินไป นี่หรือคือเหตุผลที่เราถูกทอดทิ้ง แค่นี้ใช่มั้ยที่เราต้องเลิกกัน ผิดที่นู๋จิรักมากเกินไปสินะ  เค้าเลือกที่จะคุยที่จะแสดงความรักความห่วงใยให้คนที่อยู่ไกลกว่าเลือกที่จะเจอกันให้ได้ โทรหากันมีข้อความหวานๆส่งหากันตลอดเวลา แทนตัวกันว่าป่าป๊าหม่าม๊า  ขณะที่เราทำงานงกๆไม่มีแม้แต่โทรมาหรือส่งข้อความให้กำลังใจเลย  คนที่ไม่เคยเห็นหน้า แค่คุยกันก็บอกได้คำเดียวว่าชอบ รู้สึกดีๆ งั้นเหรอ เค้าเป็นใครกันแน่ ผู้ชายคนนี้คือใครกันแน่ เราเคยรู้จักกันมาก่อนรึเปล่า เราไม่เคยรู้จักเค้ามาก่อนเลย   4 ปีที่คบกัน เราคบกันใครอยู่? เค้าคนนั้นที่เรารักอยู่ที่ไหนกัน คนคนนั้นที่เคยมั่นคงที่เคยดูแลเอาใจใส่ไม่วอกแวก คนที่เคยมีเหตุผล อยู่ที่ไหนกัน? เจ็บจังเลย คนที่ไม่เป็นฝ่ายเจ็บเองคงไม่รู้หรอกว่าคนที่มีใจรักเดียวใจเดียวมาตลอดมันรู้สึกยังไง เราไม่เคยคุยกับผู้ชายคนอื่น ไม่เคยเผื่อใจให้ใคร รักแล้วก็รักคนเดียว แล้วทำไมเราถึงถูกทรยศหักหลังแบบนี้ล่ะ หรือว่าชาติที่แล้วเราทำอะไรเค้าไว้ชาตินี้เค้าถึงมาทำกับเราแบบนี้ เค้าบอกว่าเราโตขึ้นก็จะรู้จักชีวิตมากขึ้นแล้วจะเข้าใจเค้ามากขึ้น นี่หรือคือคำพูดของคนที่บอกว่าตัวเองโตแล้ว คนที่โตแล้วเค้าไม่ล้อเล่นกับหัวใจคนอื่นเหมือนของเล่นหรอก ปากบอกว่ารักแต่การกระทำตรงข้ามกัน เธอรักใครกันแน่ รักแล้วทำไมทำกันแบบนี้ ไม่รู้สึกผิดเลยใช่มั้ย เค้าไม่คิดหยุดการกระทำที่ทำร้ายหัวใจนู๋จิเลย หัวใจเค้ามีหลายดวงเหรอ รักได้หลายคนเหรอ โหยหาความรักจากผู้หญิงที่ไม่เคยเห็นหน้าได้ขนาดนี้เลยเหรอ ยอมแลกกับความรักของเรา 4 ปีกับการได้คุยได้แสดงความรักกับผู้หญิงคนนั้นเหรอ ผู้หญิงคนนั้นคงมีดีมากสินะเธอถึงทำกันได้ขนาดนี้  เห็นแก่ตัวทั้งคู่เลย ทั้งผู้ชายผู้หญิง  ไม่เหลือเลย นิสัยเปิดเผยที่เราเคยรู้จัก ไม่เคยเจอเลย มีแต่ความลับ มีแต่คำว่า สิทธิส่วนบุคคล เธอใช้คำแบบนี้ได้ยังไง ถ้าสิทธิส่วนบุคคลคือการบอกรักคนอื่น การพร่ำพรรณาว่ารักว่าห่วงใยคนอื่น  แล้วนู๋จิล่ะเป็นคนหน้าโง่ที่รักเธอฝ่ายเดียวเหรอ  4 ปีก่อนเค้าบอกว่าชอบนู๋จิ ขอเป็นแฟน อยากดูแลเรา เราส่งเมสเสจหากันตลอด โทรคุยกันตลอด แต่ตอนนี้สิ่งที่เค้าเคยทำกลับไม่ใช่เรา แต่เป็นผู้หญิงคนนั้น แม้แต่คำว่ารักก็เป็นของคนอื่นไปหมดแล้ว  อยากรู้จริงๆว่าจิตใจเค้าทำด้วยอะไร ทำไมถึงเปลี่ยนจากคนที่อ่อนโยนเป็นเย็นชาห่างเหินโหดร้ายได้ขนาดนี้ เพราะเค้าไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งเค้าเลยไม่รู้สึกเจ็บปวดเหมือนเรา เค้ามีคนที่อยากจะมาดูแลมากมาย มีคนที่อยากแทนที่ของนู๋จิมากมาย เพราะเค้าเป็นผู้ชายที่มีสเน่ห์เหรอ  คงจะเป็นแบบนั้นสินะ ใครๆก็อยากทำอะไรให้ แม้รู้ว่ามีแฟนอยู่แล้ว คนสมัยนี้ไม่รู้จักคำว่าบาปสินะ อยากได้อะไรก็เอามาโดยไม่คิดถึงใจคนอื่น แล้วทำไมเรื่องเหล่านี้ต้องเกิดกับนู๋จิด้วย ไม่เข้าใจเลย  การเป็นคนดีรักเดียวใจเดียว มันผิดด้วยหรือ การอยู่ใกล้กันมากเกินไปมันผิดด้วยหรือ การที่จะหึงหวงแฟนตัวเองเวลาคุยกับสาวอื่นในลักษณะจีบกันมันผิดด้วยหรือ คงจะผิดไปหมดในสายตาเธอ เพราะว่าเธอหมดรักเราแล้ว อะไรๆก็ดูน่ารำคาญน่าหงุดหงิดไปหมด ในเมื่อตาของเธอไม่ได้มองเราแล้ว คนที่ต้องเจ็บก็ต้องเจ็บ ไม่มีสิทธิเรียกร้อง ไม่มีสิทธิเถียง ไม่มีสิทธิได้รับคำปลอบโยน คำอธิบายใดๆ ไม่มีสิทธิฟูมฟายให้รำคาญสายตาอีกแล้ว  เธอบอกว่าซักวันนู๋จิจะเข้าใจชีวิต  ไม่ต้องซักวันหรอก วันนี้นู๋จิก็โตแล้วไม่ใช่เด็กแล้ว ดูภายนอกอาจจะคิดว่านู๋จิเด็กเพราะนู๋จิชอบทำตัวปัญญาอ่อนสินะ แต่รู้มั้ยจิตใจนู๋จิมั่นคงไม่ใช่เด็กๆเลย นู๋จิซื่อสัตย์กับตัวเองกับคนอื่น คิดอะไรก็พูดแบบนั้น รักยังไงก็รักอย่างนั้น บางครั้งอาจจะพูดจาร้ายๆแต่เพราะรักมากก็แค้นมาก แล้วความแค้นมันก็ลบล้างไปเหลือแต่ความรักเหมือนเดิม อาจดูงี่เง่าในสายตาเธอ ดูเหมือนเด็ก แต่นู๋จิก็ซื่อสัตย์กับตัวเอง รู้ว่าความรู้สึกแท้จริงของตัวเองคืออะไร รู้ว่าต้องการอะไร นู๋จิกล้าที่จะเดินเข้าไปหาเค้าแล้วบอกว่ารัก ทั้งที่เค้าทำร้ายนู๋จิมากมาย นู๋จิกล้าที่จะโทรหาเค้า กล้าที่จะแสดงความรู้สึกตัวเอง กล้าที่จะเจอเค้า เพราะรู้ว่าไม่มีอะไรที่จะเสียใจไปมากกว่านี้แล้ว นู่จิทำทุกอย่างด้วยความรู้สึกตัวเอง แม้ทุกครั้งจะต้องกลับมาเสียใจเพราะทุกอย่างที่ทำเค้าไม่ได้ต้องการมันอีกแล้ว แต่ก็ยังดีกว่านั่งระบายความรู้สึกลงไดอารี่ไปวันๆโดยที่เค้าไม่ได้รู้เลย แต่มันก็ผ่านพ้นไปแล้ว ทุกอย่างที่นู๋จิอยากทำอยากให้เค้ารับรู้  นู๋จิทำหมดแล้ว ผลสุดท้ายก็เหมือนเดิม ต่อไปนี้ก็คงเป็นเวลาที่นู๋จิต้องตัดใจจริงๆ ตัดให้ขาดจริงๆ ไม่ต้องเหลือเยื่อใยอีกแล้ว  ให้เหลือไว้แต่คำว่าคนรู้จักแค่นั้นก็พอแล้ว ความปวดร้าวครั้งนี้นู๋จิจะจดจำไว้ตลอดชีวิต แล้วจะไม่ย้อนกลับมามองเค้าอีกแล้ว มันเหนื่อยล้าเต็มที ไม่ว่าเค้าจะรักใครชอบใครคบกับใครไปไหนกับใคร นู๋จิจะไม่สนใจอีกแล้ว นู่จิถือว่านู่จิทำเต็มที่แล้วกับการรักใครซักคน ถ้าเค้าไม่เห็นค่าของเรา ก็ต้องปล่อยเค้าไป เราคงไม่ใช่คู่กันจริงๆ ถึงตอนนี้นู๋จิไม่มีคำพูดอะไรแล้วล่ะ พูดไปหมดแล้ว เหลือแต่ เวลา เท่านั้นที่จะทำให้นู๋จิหายดี ตอนนี้บาดแผลมันอาจเหวอะหวะไม่น่ามอง แต่ต่อไปนู๋จิจะต้องหายดี ต้องกลับมาอยู่คนเดียวอย่างมีความสุขให้ได้ เหงาก็กอดตัวเอง ท้อแท้เหนื่อยหนักแค่ไหนก็ต้องให้กำลังใจตัวเอง อยากซบไหล่ใครกอดใครก็ต้องกอดตัวเองกอดหมอนไป นู๋จิต้องอยู่แบบเดิมให้ได้ นู๋จิสัญญากับตัวเองว่าจะไม่รักเค้าอีกแล้ว จะไม่คิดถึงไม่ห่วงใยไม่ไปให้เห็นอีกแล้ว นู๋จิจะลืมคนคนนี้ให้ได้ไม่ว่ากี่เดือนหรือกี่ปี นู๋จิจะไม่มีวันกลับไปหาเค้าอีกเลย นู๋จิจะรักตัวเองให้มากกว่านี้ มองคนให้ออกมากกว่านี้ จะไม่ให้ใครมาทำร้ายใจ ไม่หลงเชื่อคำพูดหลอกลวงอีกแล้ว ต่อจากนี้เค้าจะเป็นแค่เงาของอดีตที่รอวันจางหายไปจากใจเรา...

 
Photo 1 of 8