EUGENE 的个人资料*°:.｡•.:★.•:*´¨`*:•.★.: ...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
10月17日 สู้ๆสู้ตายค่ะสู้ๆสู้ตาย นู๋จิ fighting! เข้มแข็งไว้นะพวกเรา! อื้มม.. >_< (?)
พรุ่งนี้ไปกทม. ป๊าพาไปพักผ่อน ก่อนเปิดเทอม ไปแตะสนามบินใหม่ซะโหน่ย.. กลับวันศุกร์มั้ง
ไม่รุจะอัพอาไรอ่ะ คิดไม่ออก -*-
สับสนชีวิต ไม่ได้ไปภูกระดึงแระล่ะ เนื่องจาก ป๊าไม่ปลื้ม โจบ.. อ่านะ เลยได้ไปกทม.แทน เพื่อให้ทุกคนปลื้ม จบ..
นู๋จิเลยต้องปลื้ม จบ..? ช่ายแล้ว
"ขอบคุณ" ทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิต
"ขอบคุณ"ส่วนประกอบในชีวิตที่ให้นู๋จิเป็นแบบนี้ ไม่มีไรหรอก แค่ชอบคำว่า "ขอบคุณ"เป็นพิเศษ
กลัวว่าถ้าตายไปจะไม่ได้พูดคำนี้กับทุกคน (อะไรของเธอ?) ขอบคุณน้า..
เคยได้ยินมั้ย "อะไรที่เกิดกับเรา ดีเสมอ.. จะแขนขาดขาขาด ก็คิดว่า ดีแล้วล่ะ.."(เอามาจากหนังสือของใครไม่รุ)
ถ้าเราคิดได้อย่างงี้ เราก็ไม่ทุกข์มาก แล้วจะมีกำลังใจเดินต่อไป ขอเชื่อแบบนี้ละกัน โจบ.
10月9日 ครบรอบ 1 ปีspace!มาอัพบอก ว่ามันครบรอบ1ปี (3วัน)แล้วspaceช้าน 555 แล้วไง?? นั่นสิ ..ชีวิตดีขึ้นมั้ยเนี่ย ผ่านไป1ปี มีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง?
อย่างแรก แก่ขึ้น(แน่นอน) สิวขึ้น(อ่ะชัวร์) ผมยาวขึ้น(ไม่รุทนอยู่ได้ไง) สมองน่าจะหยักขึ้น(มั้ง) เพื่อนเยอะขึ้น
ขับรถเก่งขึ้น อ้วนขึ้น(มั้ย?อันนี้ช่างมันเหอะนะ ไม่สนใจ) เรียนไม่เก่งขึ้น(แย่หน่อยนะ) เข้าใจโลกมากขึ้นนิดนึง(ฟังดูดี)
และอีกอย่างนึงก็คือ นู๋จิไม่โสดแล้วก๊าๆๆๆๆๆ(อีแร้งบินผ่านพอดี)...วะฮ่าๆๆ . . . . . . . . . (ตึ่งโป๊ะ..)
ควรดีใจเหรอเนี่ย อุตส่าเคยคิดว่าความไม่มีแฟนเป็นลาภอันประเสริฐ และ เราจะครองความโสดโดยธรรมแล้วแท้ๆ(แม่ชีสุดฤทธิ์)
รู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้ว
 ("เค้าจะรับผิดชอบตัวเองนะ") "จะดีเหรอตัวเอง".... คิดไรกันเนี่ย...(คิดไรล่ะ?)เหอๆ เพื่อนหมั่นไส้กันป่าว หมั้นไส้ใช่มะ ใช่มะ เออ..เค้าก็หมั่นไส้ตัวเองว่ะ 555 เดี๋ยวขอไล่วิญญานชะนีออกไปจากร่างก่อนนะ
(ชิ๊วๆ ไปกินกล้วยตรงโน้นไป๊) อ่ะๆ เข้าเรื่องๆ(ซะที)
ต่อไปนี้เป็นการเปิดใจของนู๋จิ ตั้งสมาธิให้ดี เดี๋ยวหลับนะ หุหุ
ตั้งแต่ปี1เข้ามาจนปี2 มีอะไรหลายอย่างเข้ามาในชีวิต(เริ่มร่ายยาวแระ..) เดี๋ยวๆเบรกก่อน ปวดฉี่...
โอเค ต่อๆ.. มีเพื่อนใหม่ อันนี้เป็นสิ่งที่ดีบางคนที่ไม่ชอบหน้า พอลองคุยกลับถูกคอ ในทางกลับกัน
บางคนที่คบด้วยคิดว่าจะดี แต่คบไปคบมากลับยิ่งผิดหวัง คิดว่าทุกคนคงเคยมีประสบการณ์แบบนี้ ใช่มะ
อืม..เป็นธรรมดาของโลกนั่นแหละ มีทั้งคนดีมาก ดีน้อย เราเคยบอกไว้แล้วว่า เวลาเราคบใครคบด้วยใจจริงๆ
ไม่เคยชมใครหวังผล ไม่ชอบประจบใคร ใครมาดีก็ดี ใครมาไม่ดีก็จะจำไว้ จบ ฉะนั้นอย่าทำให้นู๋จิหมดความอดทน
(ตึ่งง..ใจเย็น) ป่าวหรอก แค่อยากเตือนเพื่อนบางคนไว้ ว่าเวลาจะพูดจาอะไรให้คิดถึงใจเขาใจเราด้วย ไม่ใช่คิด
อยากจะว่าใคร หรือกัดใครตอนไหนก็ได้ มันไม่ใช่เรื่องตลกเลยนะ แล้วก็ไม่ได้ทำให้ตัวเองดูดีขึ้นมาด้วย
คำว่า มิตรภาพ มันสร้างง่ายนิดเดียว แต่แค่คำพูดไม่กี่คำ มันก็ซึมลึกฝังใจไปอีกนาน เข้าใจมั้ย..
ถึงแม้จะยืนเงียบอยู่(เพราะพูดไม่ออก) แต่ข้างในมันก็เจ็บ เจ็บหลายครั้งจนปล่อยวางได้แล้วด้วย
ความไว้ใจมันหายไปแล้ว อยากจะเตือนด้วยความหวังดี ใครก็ตามที่ได้อ่านข้อความเหล่านี้ ช่วยเก็บกลับไปคิดด้วยว่าเรา
ได้พูดจาว่าใครไปบ้างตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา บางครั้งเราอาจจะไม่รู้ตัว ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ (ไอ้ที่ไม่ตั้งใจคงไม่เท่าไหร่)
แต่ที่ตั้งใจเนี่ย ขอร้องล่ะ เลิกนิสัยนี้ซะที นิสัยที่ชอบว่าเพื่อนตัวเองต่อหน้าคนอื่น หรือว่าตรงๆก็เหอะ คงพูดแค่นี้แหละ
อยากจะบอกด้วยความหวังดีจริงๆ เพราะไม่มีใครกล้าพูดสิ่งเหล่านี้ตรงๆซะที ยังไงเราก็ต้องอยู่ร่วมวิชาชีพด้วยกันอีกนาน
สิ่งเล็กๆน้อยๆที่เจ้าตัวอาจมองไม่เห็น เพื่อนๆก็พยายามจะช่วยบอกให้ หวังว่าน่าจะดีขึ้นนะ
เอาล่ะ จบกัณฑ์ที่1......
เปลี่ยนโหมด: เฮ้ออ จบซะที จะไม่พูดเรื่องแบบนี้อีกแล้ว ถือว่ามาทำหน้าที่เป็นตัวแทนหลายๆคนนะ ไปละ
10月8日 AF ออกเทปแล้น!ตื่นเต้นอาไรเหรอเธอ? เหอๆๆ ทำเป็นตื่นเต้นไปงั้นแหละ ไม่รู้จะตั้งหัวข้ออะไรไง เหอๆ ตะกี้ไปเจอเพลงAFสมัยประกวดในบ้านก็เลยเอามาลงไว้ฟังระลึกความหลัง ชอบมิ้นกะเพชรม๊ากมากค่ะ เหอๆๆ สุดยอชช เอาmvของเพชรมาลงให้ดูด้วย นู๋จิแสดงเป็นตัวร้ายในนี้ด้วยแหละ สังเกตดีๆๆ 555
ไปเจอเพลงแห่งความตายมาด้วยล่ะ เพื่อนคงเคยได้ยินใช่มะ เพลงที่เค้าว่ากันว่ามีคนฟังแล้วถึงกับฆ่าตัวตายเลยน่ะ มาดูเรื่องราวของเพลงนี้กันดีกว่า ว่ามันทำไมถึงได้เศร้าขนาดนั้น
เพลงนี้ถูกแต่งขึ้นโดย 2 นักดนตรีไส้แห้งชาวฮังกาเรียน เรซโซ เซเรส (Rezso Seress) และลาสซ์โล จาเวอร์(Laszlo Javor) เมื่อปี 1933 มีหลักฐานบันทึกไว้ว่าเพลงนี้ทำให้คนในฮังการีฆ่าตัวตายเป็นจำนวนมาก แม้กระทั่งตัวเซเรสเองก็กระโดดลงมาจากอาพาร์ทเมนต์ของเขาเอง และเสียชีวิตลงในปี 1968คนแรกที่ยอมมอบชีวิตให้กับเพลง ๆ นี้คือนายโจเซฟ เคลเลอร์(Joseph Keller) ช่างซ่อมรองเท้าในกรุงบูดาเปส ตำรวจพบข้อความบางตอนจากเนื้อเพลงในหนังสือลาตายของเขา มันเป็นเนื้อเพลงของ”GLOOMY SUNDAY”สุภาพบุรุษคนหนึ่งออกจากไนท์คลับในคืนหนึ่ง แล้วระเบิดสมองตัวเอง หลังจากที่เพิ่งขอให้วงดนตรีเล่นเพลง”GLOOMY SUNDAY”ให้ฟังพลงได้รับการถ่ายทอดและแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยแซม เลวิซและเดสมอน คาร์เตอร์(Sam M.Lewis and Desmond Carter) และขับร้องเป็นคนแรกโดย ฮาล เคมพ์(Hal Kemp) ในปี1936 ตามมาด้วยอาร์ตี้ ชอว์(Artie Shaw) และบิลลี่ ฮอลิเดย์(Billy Holiday)ในปี 1941ซึ่งเวอร์ชั่นของเมื่อครั้งที่เซเรสเขียนเพลงนี้ขึ้นมาไม่มีบริษัทเพลงใดสนใจ แต่เมื่อมันถูกผลิตออกมาไม่นาน มันก็กลายเป็นเพลงฮิตและมียอดขายระดับเบสเซลเลอร์เลยทีเดียว เมื่อเพลงขายดี เซเรสติดต่อแฟนเก่าของเขาเพื่อขอคืนดี หลังจากที่เธอตีจากเขาไปก่อนหน้านี้ วันต่อมาพบเธอเสียชีวิตด้วยยาพิษ ข้าง ๆ ร่างไร้วิญญาณมีข้อความสองคำเขียนทิ้งไว้ ......“GLOOMY SUNDAY”
GLOOMY SUNDAY
Sunday is gloomy, my hours are slumberless
Dearest the shadows I live with are numberless
Little white flowers will never awaken you
Not where the black coach of sorrow has taken you
Angels have no thought of ever returning you
Would they be angry if I thought of joining you?
Gloomy Sunday
Gloomy is Sunday, with shadows I spend it all
My heart and I have decided to end it all
Soon there’ll be candles and prayers that are sad I know
Let them not weep let them know that I’m glad to go
Death is no dream for in death I’m caressing you
With the last breath of my soul I’ll be blessing you
Gloomy Sunday
Dreaming, I was only dreaming
I wake and I find you asleep in the deep of my heart, here
Darling, I hope that my dream never haunted you
My heart is telling you how much I wanted you
Gloomy Sunday
 เพลง "วันอาทิตย์ที่แสนเศร้า" วันอาทิตย์นี้ช่างแสนเศร้า ฉันไม่สามารถจะล้มตัวลงนอนได้
ต้องใช้ชีวิตอยู่กับความมืดที่ไม่มีวันจบสิ้น
ดอกไม้ขาวหล่าวนั้น จะไม่ช่วยให้เธอฟื้นขึ้นมาได้
(ขอบอกก่อนนิดนึงว่า ชาวตะวันตกเวลางานศพเค้าจะมาไว้อาลัยคนตายด้วยดอกไม้สีขาว)
ไม่แม้กระทั้งที่ที่รถสีดำคันนั้นพาเธอไป
(รถขนศพเมืองนอกเค้าจะเป็นเหมือนลิมูซีนคันเล็กสีดำ)
หล่าวเทวดาทั้งหลายจะไม่มีวันคืนเธอกลับมาหาฉันได้
พวกเค้าจะโกรธมั๊ยถ้าฉันจะไปหาเธอแทน
(หมายความว่า ถ้าเทวดาคืนเธอมาไม่ได้ ฉันก็จะฆ่าตัวตายไปหาเธอเอง)
วันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
วันอาทิตย์นี้ช่างแสนเศร้า ฉันอยู่แต่ในความมืดมานานพอแล้ว
ฉันและหัวใจของฉันได้ตัดสินใจที่จะจบทุกอย่างแล้ว
อีกไม่นานฉันก็จะห้อมล้อมไปด้วยธูปเทียนและคำภาวนา ฉันรู้ว่ามันเศร้า
แต่อย่าร้องไห้ไปเลย เพราะว่านี่เป็นสิ่งที่ฉันต้องการทำ
ความตายสำหรับฉันไม่ใช่ความฝัน เพราะว่าฉันจะได้สัมผัสเธออีกครั้ง
ด้วยลมหายใจสุดท้ายของฉัน ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ
วันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
นั่นเป็นเพียงแค่ความฝัน
ฉันตื่นขึ้นมาเห็นเธออยู่เคียงข้างในใจของฉัน
ฉันหวังว่าความฝันของฉันนั้นไม่ได้ทำให้เธอเศร้า
เพราะหัวใจของฉันกำลังบอกเธอว่า ฉันต้องการเธอมากแค่ไหน
วันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
ลองฟังกันดู จะน่ากลัวจิงเป่า>> http://www.mm.aueb.gr/~antoniad/music/diamanda%20galas%20-%20gloomy%20sunday.mp3
ปล.ฟังแล้วก็อย่าคิดสั้นนะ เหอๆๆ 10月7日 ปิดเทอมนี้ทำอะไรดี?คือกำลังงงๆว่าถ้าเราไม่อ่านหนังสือแล้วเราจะทำอะไรให้เวลาทั้งวันหมดไปดี มีใครคิดเหมือนกันป่ะ ช่วงสอบอ่านแต่หนังสือๆๆ พอไม่ได้อ่านก็เกิดหัวว่างๆประมาณว่า เอ๊ะ!เราเป็นใคร ที่นี่ที่ไหน? เหอๆๆ .. ตอนนี้ก็อยู่ในวัฏจักรตัวหนอน นอนขดในผ้าห่มตื่นสายๆ ข้าวปลากินตามอารมณ์ ดูหนังเล่นเน็ต ดูทีวีนอน โห ตัวหนอนของจริง พุงเป็นชั้นๆเลย เริ่มเบื่อชีวิตแบบนี้แล้ว(ผ่านไป4วันเอง) อยากมีสาร๊า.......(แน)จัง
คิดไม่ออกจิงๆว่าจะทำอะไรอะ อยากไปเที่ยวแต่อากาศไม่อำนวย จะไปภูกระดึงงงงง ง่ะ จาปายยย อย่ามาห้ามช้านนน (โป๊ก!)T_T ทำไงดี อยากไปจัง อยากไปเที่ยวป่าอะ อยากไปทำอะไรถึกๆมั่ง ถ้าเพื่อนจะชวนไปทะเล นังจิขอบายคนแรกนะฮะบอกไว้ก่อน เบื่อทะเลมั่กฮ่ะ ป๊าชวนไปเวียดนาม ฮอยอันI love you ว่างั้น ถ้าตกลงไปไหนไม่ได้ก็จะไปฮอยอันกะป๊าละนะ เหอๆๆ ขี้เกียจคิดแระ คือตั้งใจไปภูกระดึงมากอ่ะ ถ้าไปไม่ได้ก็ไม่อยากไปที่อื่นเท่าไหร่น่ะ มันไม่ได้feel พุ้นน่ะ.. ไปเวียดนามโล้ดเลย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องดูสภาพดินฟ้าอากาศอีกเทือนึงเด้อหล่า.. เพราะพายุมันก็มาจากเวียดนามซะด้วย สรุปๆ เพื่อนๆก็ทำใจไว้ก่อนละกันอาจจะไม่ได้ไปด้วยกันก็ได้ เพราะนู๋จิยังตัดใจจากภูกระดึงไม่ได้ เหอๆๆ คือถ้ามันสามารถไปได้ ก็จะไป แต่ถ้าเพื่อนไม่ไปด้วยก็อาจจะได้ไปกะลุง2คน (จ๊ากกก)รึป่าว? 55 เห็นคนเค้าขึ้นภูตอนพายุไอ้เนี่ยเข้าพอดี ยังไม่เป็นไรเลย ก็ใส่เสื้อกันฝนเดินกัน สุดยอดออก หุหุ อากาศก็กำลังดี ปลายฝนต้นหนาว มีทากยั้วเยี้ย ออกแนวfear factor ตื่นเต้นเร้าใจ 55 อ่านะ ไม่อยากมีประสบการณ์ใหม่ๆมั่งเหรอสาวๆหือ? ไม่ไปปีนี้แล้วจะไปปีไหนจ๊ะ (โน้มน้าวเต็มที่เลย) คิดไงก็บอกมาละกัน ..ตามศรัทธา 10月5日 Yo! I'M BACK!สวัสดีพ่อแม่พี่น้อง.. เราชื่อ นู๋จิ(EUGENE) นะฮับ..จำกันได้รึป่าว? แบบว่าหายจากวงการไปนานน กลัวคนลืม เหอะๆ บัดนี้นู๋จิได้คืนสู่สังเวียนแล้ว ระวังไว้ให้ดี หุหุหุ ระวังจะถูกครอบงำด้วยความน่ารักนะคร้าบบ ก๊ากก ..
ในที่สุดนู๋จิก็ผ่านช่วงเวลาอันเลวร้ายมาได้ สอบfinal ผ่านไปอย่างราบรื่น ไม่ใช่ว่าทำได้อะไรขนาดนั้นนะ แต่ก็พอใจในระดับนึงอะ อย่างน้อยมันก็รู้สึกไม่เหนื่อยเท่าmidterm เพราะเราอ่านแต่เนิ่นๆ แต่ขนาดอ่านแต่เนิ่นๆก็เกือบจะไม่ทันแน่ะ เนื้อหามันเยอะจริงๆ เทอมหน้าก็จะพัฒนาตัวเองขึ้นเรื่อยๆ เทอมนี้เริ่มได้แนวทางหลายอย่างแล้ว ต้องขอบคุณlabemate ดีๆอย่าง พี่ตุล พี่เบสท์ โชแชง ที่ให้กำลังใจกัน โดยเฉพาะพี่ตุลที่ช่วยติว ช่วยแนะนำการอ่านการเรียน เก็งข้อสอบให้ อยู่อ่านหนังสือด้วยกันดึกดื่น ขอบคุณมากเลย ช่วยได้เยอะจริงๆ เอ่อ ที่ขาดไม่ได้ก็ต้องกราบขอบพระคุณ คุณเอฟฟรี่ ผู้คร่ำหวอดในวงการHisto เหอะๆ อุตส่าสละเวลามาเป็นติวเตอร์ให้เรา ขอบคุณก๊าบบบ บทเรียนคราวนี้มีค่าจริงๆ แล้วก็ขอบคุณหลายๆคนที่ให้กำลังใจอ่านะ อาจจะไม่ได้เอ่ยชื่อ แต่ก็รู้ๆกันนะ ขอบคุณที่ยังเชื่อมั่นในตัวเรา ทำให้รู้สึกดีจริงๆ
เอาล่ะ เอาเรื่องอื่นมั่ง เดี๋ยวเบื่อก่อน เหมือนศิลปินเลย มีการขอบคุณคนมากมาย 55
มาดูกันว่าปิดเทอม นู๋จิทำอะไรไปบ้าง..
เริ่มจากวันสุดท้ายที่สอบกลอสเสร็จ เป็นเวลาทุ่มกว่าๆ(แลปกริ๊ง) เนื่องจากได้สอบกลุ่มสุดท้าย เลยมืดหน่อย ฝนก็ตก รถดันสตาร์ทไม่ติด โคดซวย มือถือก็ตังหมด ทำไงดีวะ...(พี่ตุลไง!) วิ่งไปขอความช่วยเหลือจากพี่ตุลที่เพิ่งแยกกันตะกี้ วิ่งๆๆไป โบกๆๆรถพี่ตุลล... พี่ตุลโบกกลับมา เฮ้ออ รอดแล้วตู... แต่ป่าว พี่ตุลไม่ได้จอด ภาพรถพี่ตุลเล็กลงเรื่อยๆๆ-O-....ม๊ายย.. ไม่ใช่อย่างงั้น ไม่ได้มาบ้ายบายนะเนี่ยย มาขอความช่วยเหลือ ฮ่วยยย @#!!$ ยืนตากฝนมองรถพี่ตุลจากไป.. เอาวะ ตังยังมี ไม่ตายหรอก วิ่งตากฝนไปในรพ.หยอดตู้โทรหาลุง เฮ้ออรอดตายแล้ว 555 jumpแบตกันอยู่นาน แบตมันหมดเพราะความสะเหร่อของเราเอง ดันลืมปิดไฟหน้ารถตั้งแต่เช้า สมควรมั้ยล่ะ จอชเลย.. ถ้าไม่มีลุงจะทำไงเนี่ย คงได้จอดไว้คณะแล้วเรียกป๊ามารับนั่นแหละเนอะ ไอ้เราก็นึกว่าถังน้ำมันรั่วหมดถังป่ะวะ เพราะตอนเช้าขูดกะหิน เหอะๆ เสร็จก็ไปกินข้าวในเมืองกันกะลุงกะพี่รุจ แล้วก็กลับบ้านอย่างเหน็ดเหนื่อย ช่วงเวลาของการนอนมาราธอนก็เริ่มขึ้น หุหุ
วันต่อมามาทำความสะอาดครูใหญ่กัน เสร็จก็ไปเล่นเปียโนกะพี่ตุลห้องพื้นเอียง เปิดแอร์เย็นสบาย ชิว~มาก ไม่เกรงใจใครเลย เหอะๆ แล้วก็ไปเป็นเพื่อนลุงกินข้าว ไปหอพี่รุจ หัดเล่นกีตาร์กัน พี่โต้ดมาสอนให้ เนี่ย.. ตอนนี้อยากเล่นกีตาร์เป็นล่ะ ไม่มีอะไรทำ เสร็จก็ไปเล่นเปียโนต่อกะพี่ตุล แต่อ.เข้ามาใช้ห้องพอดี เลยต้องอพยพย้ายหัวกันออกไป55
แล้วก็ไปหาเจ้ที่บ้าน ตอนเย็นก็ไปดูหนังกะลุง...จบวัน
ตอนนี้ก็เข้าสู่วัฏจักร ครอบครัวตัวฮอ ของเราแล้ว เช่ามา4เล่ม เดี๋ยวไปอ่านก่อน กะเรื่อง ทาร์จัง จ้าวป่าจอมฮา อะไรของลุงเนี๊ย 55 หาว่าเราอ่านครอบครัวตัวฮอทุเรศ ทีตัวเองนะ..
เออ..แบบว่าตอนนี้เข้า msn ไม่ได้ล่ะ ทำไงดี .. (-.,-)!
"เพื่อนๆ โปรแกรมภูกระดึงของเราทำท่าจะล่มว่ะ เอิ๊กๆๆ ดูดิฝนตกทุกวันเลย เพื่อนถามว่าจะเอาวันไหนรีบๆนัดมา ก็ไม่รู้ว่ามันจะได้ไปจิงป่ะ เพราะว่างไม่ค่อยตรงกันเลย
เจ้มีอบรม10-20ใช่มะ เปิดเทอมก็24แระ แล้วเราจะไปกันกี่วันถึงจะเหมาะสมกับสมรรถภาพไขมันของเราเนี่ย ถ้าไป21-23 กลับมาก็เปิดเทอมเลย หูย.. ถ้าไป21-22 ก็เหนื่อยโคดอ่ะ ไม่ทันหรอก ไปก่อน10ก็ไม่ได้เพราะลุงไม่อยู่ พุ้นน่ะ... สรุปคือ ล่มค้าบบ~ พี่น้อง กำลังหาที่อื่นไปแทนอยู่ ใครมีอะไรก็แนะนำมาละกาน เดี๋ยวไม่ได้ไปกันพอดี นะจ๊ะ"
|
|
|
