เมื่อวานสอบเสร็จซะที ..สอบเสร็จทีไรค่อยมาอัพทุกทีเลย อารมณ์แบบว่าอัพให้สเปซไม่เน่าพอ ดองซะ..

สอบคราวนี้ก็ค้นพบอะไรอีกแล้ว  พบว่าการอ่านแต่เนิ่นๆแต่ไม่เอามาทบทวนบ่อยๆมีค่า=การเพิ่งเริ่มอ่านเวลาใกล้สอบ เหอๆ -*-

มันทำให้เราย่ามใจว่าเราอ่านไปแล้ว แต่จริงๆแล้วสิ่งที่เรารู้น่ะ น้อยกว่าคนที่เพิ่งอ่านทีหลังเราอีกน่ะ น่านแหละ แต่มันมีข้อดีตรงที่มันหลอกให้เราคลายความกังวล ความเครียดได้ดีกว่าเพิ่งเริ่มอ่านน่ะ  คราวหลังจะต้องวางแผนดีกว่านี้ ทบทวนบ่อยๆ เวลาใกล้สอบจะได้นอนเยอะๆ ไม่ต้องอดหลับอดนอนแบบครั้งนี้และครั้งก่อนๆอีก  สอบgrossวันสุดท้าย นอนไปเบ็ดเสร็จ2ชม. เฮ้อ.. ทวนไม่จบ ทิ้งไปครึ่งชีท เป็นอารมณ์แบบว่า พอแล้วล่ะ ไม่อยากเครียด  แค่ไหนแค่นั้น เดี๊ยวประสาทกิน  ไม่ได้ก็ช่าง เก็บแลปๆ  พอไปสอบก็เผลอหลับตั้งหลายที จนข้อสอบปลิวตก อ.ทักว่าไม่ได้นอนเหรอคะน้องจอย? เป็นหมีแพนด้าเชียว แหะๆ นอนนิดหน่อยค่ะ..  ยากชะมัด จริงๆไม่ยากหรอกถ้าจำมาดีๆ แต่ไม่ได้จำมาไง เลยยาก มันมีให้จำเยอะแยะ ใครจะไปจำได้หมดเนอะ ไอ้ที่อ่านมาดีๆ ก็ไม่ค่อยจะถาม  ไอ้ที่ทิ้งๆไปดันถามเยอะ วู้วว.. แต่ช่างเหอะ ตอนนั้นแบบว่าอยากกลับไปนอนโคตรๆ สอบแลปกริ๊งตอนบ่ายได้กลุ่ม3 กว่าจะได้สอบเกือบ4โมงเย็น หิว แลปก็เว้นไว้หลายข้ออยู่อ่ะ เซง คือพอดูข้อไหนไม่ออก ข้อต่อไปก็จะเริ่มดูไม่ออกด้วยอ่ะ เป็นมะ?  แถมมีข้อนึงเชือกมันหลุด หลุดตั้งแต่ซุปอยู่ข้อนั้นแล้ว (เค้าเดินต่อซุป) อ.ก็ไม่หยุดเวลาให้อ่ะ บอกว่าเธอ(ซุป)เพิ่งยกมือตอนจะกริ๊ง ให้เดินต่อไปเลย... ซุปก็เดินไป ทีนี้ไอ่เราก็มาต่อ ก็ไม่รู้มันผูกอะไร เชือกมันหลุดหนิ ก็เลยตอบไม่ได้ พอกริ๊งปุ๊ป อ.พรทิพย์มาผูกให้ใหม่แล้วไล่เราไปโต๊ะต่อไปทันที อ๊าวว หนูยังไม่ทันได้เห็นชัดๆเลยอาจานน! โหยยย เสียคะแนนฟรีเลย เซงว่ะ  ทั้งน่าจะหยุดเวลาแล้วผูกให้เสร็จก่อนเราเข้า ดันมาผูกตอนเราต้องไป ขิววุ่ย.. เสียวติดดาวเจงๆ สอบเสร็จไข้ขึ้นเลย เจ็บคอ ตอนนี้ก็ยังไม่หาย แต่อยากอัพ เพราะว่างมาก จริงๆตอนนี้ปวดหัวแต่ไม่อยากนอนเพราะนอนมาเยอะแล้วเมื่อคืน  วันนี้วันเกิดพี่กูฟ ขอให้ตัวมีสุขภาพแข็งแรงนะ ยังไงสุขภาพก็สำคัญที่สุด ยิ่งตอนนี้ป๊าป่วยไม่สบาย ทุกคนในบ้านก็เป็นห่วงกันหมด ทำงานไม่ได้ วันจันทร์นี้กูฟก็รับปริญญาแล้ว เฮ้ออ..เหมือนอยู่คนละโลกเลย โลกคนเรียนจบ กะโลกคนเพิ่งเริ่มเรียนหนัก  เหนื่อยจนไม่รู้จะว่ายังไง ทำไมเรียนหมอมันหนักขนาดนี้ โดยเฉพาะช่วงสอบ บั่นทอนร่างกายและจิตใจจริงๆ กลัวอายุสั้นจัง บางทีก็เคยคิดอยากจะเปลี่ยนอาชีพนะ แต่ก็คิดว่าถ้าไม่เป็นหมอจะไปเป็นอะไรดี เป็นหมอก็ดีจะได้ดูแลคนข้างๆได้ อยากให้ป๊าหายป่วยเร็วๆจัง เป็นห่วงป๊ามากเลย  ง่วงจัง...ยามันทำให้ง่วงป่ะเนี่ย  โอ้ยเบื่อชีวิตจัง อยากเสกให้ทุกคนมีแต่ความสุข ให้ทุกคนมาอยู่พร้อมหน้า เดี๋ยวพี่ก็จะกลับอังกฤษสิ้นเดือนนี้แล้ว  เค้าช่างเป็นลูกที่ดูแลพ่อแม่ไม่ดีเลย เค้าน่าจะดูแลป๊ากะแม่ได้มากกว่านี้  ช่วงสอบก็อ่านหนังสือๆ อยากจะคุยกับป๊ามากๆแต่ก็กลัวจะรบกวนป๊าพักผ่อน  อยากให้ป๊าหายไวๆกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม เห็นป๊าเป็นแบบนี้แล้วอยากทำงานเร็วๆจัง เมื่อไหร่จะจบเนี่ย เฮ่อ.