EUGENE 的个人资料*°:.。•.:★.•:*´¨`*:•.★.: ...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


7月23日

ธรรมะชโลมจิตใจ

จ า ก กั น ใ ห้ เ ป็ น
แ ล้ ว ค ว า ม รั ก จ ะ ไ ม่ ต า ย

รัก แท้ไม่ได้มีแต่การอยู่ร่วมกัน การอยู่ร่วมกันตลอดไปไม่อาจเป็นรักแท้ เหมือนกับเพลงที่บรรเลงอย่างไม่รู้จบรู้สิ้น ย่อมไม่อาจได้ชื่อว่าเป็นเพลง เพราะหากปราศจากจุดจบของเพลง เราก็ไม่รู้ขอบเขตเนื้อหาของเพลง ไม่รู้ว่าเพลงต้องการบอกอะไร ลงเอยสุขหรือเศร้า ฉันใดก็ฉันนั้น วิธีจากลาก็เป็นเครื่องบอกว่าความรักของพวกคุณงดงามที่สุดได้แค่ไหน ไม่เช่นนั้นพวกคุณก็แค่อยู่กันไปเรื่อยๆอย่างปราศจากบทสรุปอันใด

ถ้า คุณทำตนให้เป็นคนมีเสน่ห์ เจอคนที่ใช่แล้ว และพยายามรักษาความรู้สึกให้ตลอดรอดฝั่งได้แล้ว แนวโน้มคือความรักของคุณจะเป็นอมตะ แม้ต้องเกิดตายครั้งแล้วครั้งเล่า ความรักอันสว่างหวานก็จะยังคงบันดาลชีวิตคู่ใหม่ให้ไม่รู้จบ ความเกิดและความตายจะเป็นเพียงอุบายทางธรรมชาติที่รักษาความรักไว้ให้สดใหม่ อยู่เสมอ

แต่ถ้า คุณพยายามแล้ว และไม่อาจเจอคนที่ใช่จริง หรือไม่สามารถรักษาความรู้สึกไว้ได้ตลอดรอดฝั่ง อย่างน้อยก็ไม่มีใครว่าคุณได้ ว่าไม่พยายามทำให้ดีที่สุดเสียก่อน

จุด ลงเอยของความรักมีทั้งจากเป็นและจากตาย มีทั้งบอกได้ว่าเป็นรักแท้หรือรักเทียม ถึงเป็นรักเทียมคุณก็ต้องดีใจที่ได้รู้ เพราะจะไม่ต้องหลงเสียเวลาเปล่า และเริ่มต้นแสวงหารักแท้กันเสียที

บท นี้จะชี้ให้เห็นว่าเพียงทำความเข้าใจ เพียงไม่มองแค่ฉากหลอกในยามจาก คุณก็จะเห็นกระบวนการทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้น ดำเนินไป และมาถึงจุดจบ กระทั่งกลายเป็นภาพรวมแห่งความรักที่สมบูรณ์ ไม่ว่าจะสมบูรณ์ในทางสำเร็จหรือล้มเหลว คุณก็ได้ชื่อว่ารู้จักรักอย่างถ่องแท้และไม่ขาดสติ

"จากเป็น"

      มีความสามารถในการผ่านรักร้าว
      ดีกว่ามีแค่ความสามารถฝันถึงแต่รักแสนหวาน

หลังจากจับคู่ เกิดภาวะคู่รักขึ้นมา คุณควรมองว่านั่นเป็นภาวะหนึ่ง มีความผูกพันระดับหนึ่ง มีความทนต่อการแตกร้าวระดับหนึ่ง ไม่ใช่ความเป็นเนื้อเดียวกันดุจธาตุกายสิทธิ์ที่ไม่มีทางพังพินาศ

ในอีกทางหนึ่ง ภาวะคู่ถูกผูกไว้ด้วยสายใย จึงเป็นไปได้ที่จะสร้างเสริมสายใยขึ้นใหม่ไม่จำกัด

เดิม มีสายใยที่คุณมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าอยู่ก่อน จากบุญเก่าในอดีตที่ทำไว้ระหว่างกัน คุณจะรู้สึกว่ามีพันธะหนาแน่นแข็งแรงเพียงใด ก็ด้วยการลองเจอปัญหา หรือเจอสิ่งที่ไม่ชอบในตัวอีกฝ่ายจริงๆ ดูว่าสามารถรับได้แค่ไหน โดยเฉพาะที่ต้องเจอซ้ำๆ ถ้าความอดทนต่ำก็แปลว่าสายใยผูกพันไม่ได้เหนียวแน่นหรือแข็งแรงอะไรเลย

ยิ่งรักมากเท่าไร ใจคุณจะยิ่งสู้มากขึ้นเท่านั้น!

แต่ความจริงก็มีอยู่อีกอย่าง คือ นักสู้ที่เก่งที่สุดในโลก ก็ต้องหมดแรงเข้าสักวัน หากต้องสู้เรื่อยไปไม่หยุดหย่อน

เช่น กัน หากหมดแรงที่จะรัก ก็ไม่มีเหตุผลใดในโลกที่จะต้องฝืน เพราะถ้าฝืนแล้วเป็นประสาท คุณก็ต้องตกนรกทั้งเป็นหลังจากความรักตายไปอยู่ดี ตัวตนของคนที่ใช่อาจเพิ่งออกลายเต็มร้อยหลังจากร่วมชายคากัน ตรงนั้นคุณต้องเชื่อสามัญสำนึกแล้วว่า ‘รับได้ไหม’

หลัง จากพยายามอดทนกล้ำกลืนระยะหนึ่งแล้วไม่มีอะไรดีขึ้น บางทีการลองห่างกันไปบ้างเพื่อรักษาสุขภาพจิต ก็อาจเป็นหนึ่งในวิธีรักษาความรักไว้ครับ

คุณค่าของการจากเป็น

เคยนึกถึงคุณค่าของการจากกันเป็นๆบ้างไหม?

การจากกันเสียก่อนตาย บางครั้งดีกว่าอยู่กันไปเรื่อยๆนะครับ เพราะอาจเป็นทางเดียวที่ทำให้คุณค้นพบว่าเคยมีความรักอยู่ตรงนั้นขนาดไหน

พฤติกรรม ที่น่ารำคาญบางอย่างของคนรัก ตอนอยู่ด้วยกันคุณจะรำคาญไม่เลิก ต่อเมื่อจากกันไป คุณจะลืมความรู้สึกรำคาญ เหลือแต่ความอาลัยและอยากมีโอกาสสัมผัสพฤติกรรมน่ารำคาญเหล่านั้นอีก

บาง คู่อยู่อย่างซังกะตาย แล้วคุณจะรักษาความซังกะตายไว้เพื่อใคร แทนที่จะลองให้การจากกันสร้างความแปลกใหม่น่าค้นหา และให้มันบอกว่าความซังกะตายของการอยู่ร่วมกันทั้งหมดนั้น ตกลงเรียกว่า ‘รัก’ ได้ไหม

ความ ซังกะตายอาจกลายเป็นภาพแห่งความทรงจำที่คุณเพิ่งรู้ค่า การเพิ่งได้สำนึกรู้ค่าจะตามมาด้วยความคิดถึงแทบขาดใจ การต้องทนนอนร้องไห้คนเดียว และการอยากกลับมาอยู่ด้วยกันอีก ถึงกับอาจทำให้คุณแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับ

นี่คือความจริง คน บางคนอาจทำให้คุณนับวันรอว่าเมื่อไรจะถึงเวลาสิ้นสุด แต่เมื่อสิ้นสุดเข้าจริงๆ เขาหรือเธอก็จะทำให้คุณนับวันรอว่าเมื่อไรจะถึงเวลาเริ่มต้นใหม่

ตอนอยู่ ด้วยกัน ผู้หญิงอาจกักขังผู้ชายไว้ด้วยความน่ารักหรือความน่าสงสาร ส่วนผู้ชายก็อาจกักขังผู้หญิงไว้ด้วยอำนาจเงินหรืออำนาจความป่าเถื่อน แต่สุดท้ายทุกคนก็กักขังตัวเองไว้ด้วยอำนาจกรรมที่ทำไว้กับคนอื่นนั่นเอง

ความ รุนแรงของความรู้สึกผิดจะเป็นตัวฟ้องว่าคุณเคยเลวร้ายกับเขาหรือเธอมามาก น้อยแค่ไหน เวลาผ่านไป ฝันร้ายของคุณอาจผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนหลากรูปแบบ แต่ทั้งหมดก็คือการวนเวียนซ้ำซาก ตอกย้ำความรู้สึกผิดเดิมๆที่มีต่อคนรักอยู่นั่นเอง

เมื่อ ใดที่เกิดมโนภาพคนรักตกอยู่ในสภาพน่าสงสารซ้ำไปซ้ำมา ทั้งที่คุณก็ไม่ได้ตั้งใจให้เกิด หรือกระทั่งพยายามลืมแต่ก็ยิ่งจำ นั่นแหละขอให้ทราบว่ากรรมเริ่มเล่นงานคุณทางใจแล้ว เมื่อใดมีใจตัว เองเป็นกรง เมื่อนั้นจะรู้ว่ากายดิ้นแค่ไหน หรือต่อให้เตลิดไปไกลสุดขอบโลก ก็ไม่มีประโยชน์เลย ไม่อาจพ้นจากสภาพถูกคุมขังเลย

บาง คู่น่าสงสารมาก ที่เป็นคู่เวรกันอย่างไม่รู้ คู่เวรนี่ต้องเข้าใจว่าไม่ใช่ไม่เคยทำบุญร่วมกันมานะครับ เคย… แต่ก็ทำบาปและจองเวรมากกว่า

เรื่อง ของเรื่องคือเคยทำบุญ เคยอธิษฐานขอเกิดร่วมกัน แต่ลืมฝึกอยู่ร่วมกันแบบปรองดอง ลืมช่วยกันรักษาศีลข้อกาเมฯ พอมีชู้ให้จับได้ไล่ทันก็เจ็บใจกันแทบต้องฆ่าแกง เสร็จจากนั้น เจอกันใหม่ก็รักกันใหม่ แล้วก็ทะเลาะกันใหม่ หรือนอกใจกันใหม่ พอห่างหายไปพักหนึ่ง เพียงเขาหรือเธอกลับมาหาด้วยท่าทีหงอยๆเศร้าๆ ก็จะทนสงสารไม่ได้ และเลือกจะทนต่อ ทั้งที่ไม่เหลือกำลังจะให้ทนอีกแล้ว

ถ้า รู้ทางกรรมเสียหน่อย ตอนกลับมาดีกันอีกที ให้ต่ออายุรักด้วยความตั้งใจร่วมกันที่จะละบาป ละเวร เลิกแล้วต่อกัน เปลี่ยนเป็นตั้งหน้าตั้งตาคิดดี พูดดี ทำดีต่อกัน การจากกันชั่วคราวของพวกคุณ จะเท่ากับเป็นการปล่อยให้ความรักตายไป เพื่อให้มันเกิดใหม่อย่างไร้มลทินในวันหนึ่ง

ความเข้ากันไม่ได้โดยธาตุ

คน เราอยู่กับอะไรซ้ำซากจำเจ ก็ต้องเบื่อบ้างเป็นธรรมดา แต่จะดูว่า ‘เบื่อจริง’ หรือเป็นเพียงอารมณ์หนึ่ง ก่อนอื่นคุณต้องทำความเข้าใจว่าจิตเป็นสิ่งบังคับไม่ได้ว่าจะให้รู้สึกอย่าง ไร แต่ละความรู้สึกเกิดขึ้นเพราะมีเหตุปัจจัย ซึ่งเหตุปัจจัยทางความรู้สึกไม่ได้มาจากคนรักเสมอไป ชีวิตของคุณต้องเกี่ยวข้องกับอะไรมากกว่านั้น

อย่าง เช่นคุณกำลังเซ็งงาน เงินน้อย อยากลาออก หันหน้าไปพึ่งใครไม่ได้แม้แต่คนร่วมเตียง แน่นอนคุณต้องเกิดอารมณ์พาล และสำคัญว่าตนเองเบื่อคนรักเต็มประดา ทั้งที่จริงตัวตนของเขาเป็นที่รักมาแต่ต้น แล้วก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย

เป็นใจคุณเองที่เปลี่ยนไปตามเวลาและเหตุการณ์ อย่างนี้ถือว่าไม่เบื่อจริง แต่ถูกกิเลสบีบให้เบื่อชั่วคราว

สำหรับการเบื่อจริงนั้น ผู้ร้ายที่เป็นต้นเหตุของความสุดทน มักจะเป็น ‘ความเข้ากันไม่ได้’

ความเข้ากันไม่ได้ หรือความมีเรื่องมีราว มีปากมีเสียงไม่รู้จักจบสิ้น เกิดจากเหตุหลายประการ ทั้งที่ลึกลับและเปิดเผย

หาก พวกคุณมีบาปเวรผูกกันมา การกลั้นใจให้อภัยไปเรื่อยๆอาจช่วยได้ เพราะบาปย่อมหมดกำลังส่งผลเมื่อไม่มีการต่อเวร วันหนึ่งพวกคุณอาจอยู่ร่วมกันได้อย่างเป็นสุขเมื่อบาปเวรอ่อนกำลังลง กับทั้งได้แรงบุญใหม่ช่วยอุดหนุนให้ความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายสว่างไสวและ พร้อมจะหวานชื่นขึ้นกว่าเดิม

แต่หากพวกคุณมีธาตุนิสัยแตกต่างกัน อันนี้คงแก้ยาก เว้นแต่จะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมละทิฐิมานะ เปลี่ยนแปลงตัวเองตามอีกฝ่ายในทางดี ย้ำว่าต้องเป็นทางดีเท่านั้นนะครับ ถ้าเปลี่ยนไปในทางร้ายจะไม่ช่วยเลย

ที่เป็นเช่นนั้นเพราะเรารู้กันอยู่แล้วว่าแรงดึงดูดแบบรักแท้ถาวรต้องสร้างด้วยบุญ ไม่ใช่ด้วยบาป

การ เปลี่ยนแปลงตามกันไปในทางมืด อาจเป็นแรงดึงดูดให้ร่วมหัวจมท้ายกันต่ออีกพักหนึ่ง เพื่อทำเรื่องเลวๆร่วมกันอีก ก่อนจะแปรเป็นพลังผลักออกอย่างรุนแรงและน่ากลัว

สำหรับ คู่ที่รู้ว่าจะไปไม่รอดแน่ อาจเพราะภาพลวงตาที่เข้ากันได้หายไป และกลายเป็นภาพความจริงคือไม่มีอะไรที่ไปด้วยกันได้เลย เช่นนี้คุณควรคิดเองให้ได้ว่า จากกันเสียก่อนจะหมดรัก ดีกว่าหมดรักแล้วค่อยจากกัน

คำบอกลาที่ดีที่สุด คือคำที่กลั่นออกมาจากน้ำใจ น้ำใจจะเป็นตัวเลือกคำพูดได้ดีที่สุดในโลก

คำ ลาที่ประกอบด้วยหยดน้ำตาอาจน่าซึ้งใจ แต่การบอกเลิกด้วยวิธีบีบน้ำตาแสดงละครเยิ่นเย้อจะน่ารำคาญมากกว่ามี ประโยชน์ เมื่อคุณทำใจได้ดี ปากก็พูดได้ดีเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องพูดความในใจทั้งหมด ขอเพียงให้ปากตรงกับใจทั้งหมดเถอะ แล้วสติจะอยู่เป็นเพื่อนคุณหลังคุยจบ

คำ พูดลาอาจเป็นคำที่เอ่ยได้ยากที่สุดนับแต่คบกันมา แต่ถ้าคุณไม่ตกลงปลงใจให้เด็ดขาด คุณอาจต้องประสบกับช่วงเวลาลำบากกายลำบากใจที่สุดนับแต่เกิดมาทีเดียว!

ทำใจกับการสูญเสีย

ช่วงของการตัดขาดกัน เลิกเป็นคนรักกัน จิตใจคุณจะปั่นป่วนสับสน กลับไปกลับมาระหว่างอโหสิกับคิดแค้น เหมือนหัวใจไม่ใช่ของคุณ นั่น เพราะความจำจะมีอิทธิพลกับจิตใจอย่างที่สุดในช่วงนี้ และเมื่อมีทั้งความทรงจำด้านดีกับด้านร้าย คุณก็ย่อมรู้สึกดีบ้าง ร้ายบ้างเป็นธรรมดา

ทางออกที่สวยงามที่สุด คือหัดเดินทางเข้าวัดเพื่อไปทำบุญคนเดียว โดยมีเจตนาว่าจะให้ความสุขสดชื่นอันเกิดจากการทำบุญสำเร็จตามลำพัง เป็นพลังให้ยืนหยัดอยู่คนเดียวด้วยความเข้มแข็ง

ระหว่างไปทำบุญคนเดียว ถ้าเหงาให้มีสติรู้ว่าเหงา และเอาใจไปจดจ่อกับการทำบุญ คุณจะรู้สึกถึงความแช่มชื่นที่กลบทับความหดหู่เสียได้

หาก พบว่าได้ผล ขอให้ทำบุญคนเดียวเรื่อยๆ อาทิตย์ละครั้งน่าจะกำลังดี ไม่ต้องลงทุนด้วยเงินมากๆ ให้ใช้กำลังใจมากๆแทนก็แล้วกัน ถ้ารู้ว่ามีงานสงเคราะห์ที่ไหนให้รีบไปโดยไม่ต้องชวนใคร ผลบุญที่ เกิดขึ้นจากการเดินทางเองคนเดียวอย่างเป็นสุขหลายครั้ง จะบันดาลให้คุณรู้สึกเชื่อมั่นว่าการอยู่คนเดียวไม่ได้หมายความว่า ต้องเหงา ต้องเศร้าอย่างที่นึกคร่ำครวญไปเองเลย

จำ ไว้ว่าทำใจได้ก็เจอคนใหม่ได้ ให้ตัวคุณในวันนี้เป็นคนจัดการ อย่าให้ตัวคุณที่ตายไปแล้วเมื่อวานเป็นคนเลือก เพราะมันจะเลือกใครที่ตายจากความเป็นคนรักของคุณไปแล้ว ซ้ำไปซ้ำมาอยู่นั่นเอง

สิ่ง ดีๆที่ผ่านไป อาจเปิดทางให้สิ่งดีกว่าที่กำลังจะผ่านเข้ามา หากคุณมัวแต่เสียดายของเก่า แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าของใหม่น่าเสียดายยิ่งกว่าหรือเปล่า

เมื่อ ลากันด้วยความรู้สึกดีๆ คุณจะเหลือความรู้สึกดีๆให้ตัวเองมากพอจะเชื่อ ว่าการเริ่มต้นใหม่ยังดีได้อยู่ ตลอดจนพร้อมจะเริ่มกับคนโชคดีที่จะได้คุณไปในรูปแบบใหม่ที่ดีขึ้น

แต่ ถ้าลากันด้วยความรู้สึกแย่ๆ คุณจะกลายเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย แม้แต่เงาตัวเองในกระจกก็ดูแย่และร้ายกาจ แล้วคุณจะเอาความเชื่อมาแต่ไหน เกี่ยวกับการเริ่มต้นใหม่ที่ดีกว่า และคนโชคดีที่จะได้คุณเป็นรายต่อไป

หาก การจากลาคือจุดเริ่มต้นของการทบทวนตนเอง ก็นับเป็นการจากลาที่คุ้มค่า หลายคนเป็นพวกความรู้สึกช้า ต้องจากกันไปเสียก่อนถึงจะนึกออกว่าคนรักมีคุณงามความดีขนาดไหน น่าสงสารเพียงใดกับการต้องอดทนอยู่กับความเห็นแก่ตัวของตน ความสำนึกผิดต่อผู้โชคร้ายในวันก่อน จะกลายเป็นตัวสร้างพ่อพระแม่พระให้กับผู้โชคดีในวันหน้า

ระหว่าง รอคนรักใหม่ด้วยความเป็นผู้ใหญ่กว่าเดิม ลองยืนอยู่ด้วยขาของตัวเองที่ปราศจากคนรักพยุง ลองนึกถึงขาของตัวเอง ว่ายืนตรงโดยปราศจากไม้เท้าช่วยค้ำรักแร้ได้ไหม ถ้าขาของคุณทำได้ ใจของคุณก็ต้องทำให้ได้อย่างนั้นเช่นกัน

ที่มา หนังสือรักแท้มีจริง

ผู้เขียน ดังตฤณ

7月22日

ถ้าหาก...

ถ้าหากเพียงแต่ เราไม่เคยรู้จักกัน
ถ้าหากเพียงแต่เราไม่เคยรักกัน
ถ้าหากเราเป็นเพียงคนแปลกหน้าต่อกัน
ถ้าหากเราไม่เคยเจอกันมาก่อน
ตอนนี้ เราจะมีความสุขอยู่หรือเปล่า
 
ถ้าหากไม่มีผู้หญิงคนนั้นผ่านเข้ามา
ถ้าหากเราปกป้องความรักของเราได้มากกว่านี้
ตอนนี้ เราจะยังมีความสุขหรือเปล่า
 
ถ้าหากคำว่า รัก  ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ถ้าหากคำว่า ห่วงใย ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ถ้าหากคำว่า สัญญาว่าจะไม่ทิ้งกัน ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ตอนนี้ เราจะยังมีความสุขดีหรือเปล่า
 
ถ้าหากเพียงแต่รู้อนาคต
ถ้าหากเพียงแต่ย้อนเวลาได้
ถ้าหากเพียงแต่เปลี่ยนใจตัวเองได้
ถ้าหากเพียงแต่เลือกรักใครได้
ตอนนี้ เราจะยังเจ็บปวดแบบนี้อยู่หรือเปล่า
 
ถ้าหากมีอภิสิทธิ์เลือกจุดจบเองได้
ถ้าหากพอจะมีหนทางให้เลือกเดินได้บ้าง
ถ้าหากจะมีเวลาพอสำหรับการรักษาแผลใจและอยู่ลำพัง
ตอนนี้ เราจะมีความสุขรึเปล่า
 
 
วันนี้ ตอนนี้ ฟ้าอาจกำหนดให้เราต้องเสียใจบ้างไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม ก็ได้ เพราะฟ้าให้สิ่งดีๆเรามามากแล้ว
และอาจกำหนดให้ใครบางคนมีความสุขตอนนี้ วันนี้ แทนเราก็ได้
ไม่รู้เลยจริงๆ...ว่าเพราะอะไร...
แต่สิ่งเดียวที่รู้ตอนนี้ วันนี้คือ การยอมรับความจริง ไม่ฝืนธรรมชาติใครอีกแล้ว และจะไม่ฝืนตัวเองเพื่อใครอีกแล้ว ดีได้แค่นี้จริงๆ
แบบนี้คงจะดีที่สุด สำหรับตัวเราเอง เหนื่อยมามากแล้ว จะได้พักจริงๆแล้ว...ลาก่อนนะ สิ่งที่เรียกว่า "รัก" .
 
 
 
7月21日

ทำไมต้องร้องไห้

ทำไมคนเราต้องร้องไห้ด้วย แล้วเมื่อไหร่ความเสียใจจะจางหายไป เมื่อไหร่จะไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวด เมื่อไหร่จะเลิกรักเลิกสนใจได้  ถ้ารู้แต่แรกว่ารักต้องเจ็บปวดแบบนี้ ไม่ขอมีรักแต่แรกดีกว่า ไม่อยากเสแสร้งเป็นคนดีที่ไม่มีข้อแม้ เบื่อที่ต้องแกล้งเข้มแข็งแกล้งไม่รู้สึกอะไรเวลาเห็นเค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่น ยิ่งอ่อนไหว ก็ยิ่งเหนื่อย ยิ่งอ่อนล้า  ทำไมนะ ทำไมเค้าถึงไม่เคยคิดถึงใจเราเลย .. ใครที่เคยสัญญาว่าจะรักกันให้นานที่สุด ...จะไม่ทิ้งกันไม่ว่าจะเกิดอะไร ...ถึงแม้เลิกกัน มีอะไรให้ช่วยก็โทรหาได้เสมอ... ทำไมต้องพูดแบบนี้ถ้าทำไม่ได้  เหนื่อยจัง ... จากนี้นู๋จิจะจำเอาไว้ว่าจะต้องรักตัวเองให้มากกว่านี้ รักคนที่รักเราดีกว่า  ไม่ฝืนอีกต่อไปแล้ว  ขอยอมแพ้ตั้งแต่วันนี้  ยอมแพ้แล้วจริงๆ  ...จะไม่มีนู๋จิที่ร้องไห้อีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว...
7月18日

ซวย

เมื่อคืนหลังจากทำงานหามรุ่งหามค่ำตามปกติวิชา commed ปี 5 ที่ทรหดอดทนยิ่งกกว่าอยู่เวร เฮ้อออ เดี๋ยวค่อยบ่นเรื่องนี้... เอาเรื่องความซวยก่อนละกัน หลังจากเลิกงานก็เวลาประมาณ
ตี 1 กว่า ก็จะขับรถกลับบ้าน พอขับขึ้นเนินหน้าหอแพทย์ชาย ระหว่างที่ได้โงหัวรถขึ้นมาถึงถนน ปรากฏรถยนต์วิ่งผ่านมาก็เลยเบรกไว้ พอรถผ่านหน้าไป นู๋จิก็เหยียบคันเร่งตามปกติเตรียมไปต่อ  แต่ เฮ้ยยๆๆๆ!รถไหลคับบบ!! ไหลลงๆๆๆ อ๊า..ทำไงดี เบรกไม่หยุดเลยคับจะชนรถข้างหลังแล๊วว กระทืบเบรกๆๆๆ ไม่ยอมหยุดแฮะ ไหลๆๆ เบรกมือสิ! น่านน! หยุดแล้ว มีไหลต่ออีกนิด..เกียร์ P เลย! ขณะที่หยุดรถได้ทันก็พลันเหลือบไปเห็น น้องรหัสผู้น่ารักทำหน้าตกใจจะถูกชน เนื่องจากขี่มอไซด์สวนเข้ามาพอดี ดี๊!ที่ไม่ถูดอัดแบนติดท้ายรถ หยุดรถได้ทัน ไม่งั้นแบนแน่น้อง ก๊ากกก.... ก็เลยสละรถให้ซุปมาขับต่อ แต่ซุปก็ซุปเห้อะ ก็ยังไม่สามารถทำให้รถหายไหลได้ พอเริ่มจะขับก็ไหลอีก เลยมองหน้ากัน ไปเอาหินมาดุนไว้ก่อน ช่ายๆๆ ฉลาดมากจอยยูจีน คราวนี้ลองดับเครื่องสตาร์ทใหม่ดันไม่ติด  เฮ้ย ไมไม่ติดวะ ซวยชิบหายเลย.. ดึกแล้วด้วย ใครจะเข้าออกหอก็ทำไม่ได้ เพราะอีนี่ตันทางเข้าหอหมด ฮ๋าๆๆๆ ฮืออ ทำไมช่วงนี้เรามันซวยอย่างนี้นะ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้หมดกับนู๋จิ  คนแรกที่โทรหาก็เป็นคนคนนั้น อีกแล้ว.. ทำไมไม่รูจักคิดหาคนอื่นบ้างนะ ซุปก็อยู่ เพื่อนก็อยู่เยอะแยะ โง่จังเลย เฮ้ออ แล้วเพื่อนๆก็เดินออกมาช่วยนู๋จิ ขอบคุณมากน้าเพื่อนๆ T_T ซึ้งง อุตส่าไปหารถลากให้ถึงแม้จะไม่มีก็เถอะ ขอบคุณซุปที่มาส่งที่บ้าน แต่ดันไม่มารับ ไอ้บ้า.. เหอๆ ล้อเล่น
 
เมื่อวานเหนื่อยมากๆเกือบจะไม่สบาย ปวดหัว ปวดต้นคอไปหมด สงสัยจะตกหมอนหรือยังไงไม่แน่ใจ รู้แต่ปวดมากๆ เครียดๆ สับสนใจ รู้สึกมีแต่เรื่องให้คิด ทั้งที่ไม่อยากรู้ไม่อยากคิด ไม่อยากรู้สึก ไม่อยากมีอารมณ์ใดๆอีกแล้ว รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอ อยากหาที่พึ่งที่เคยมี แต่คิดแล้วก็สมเพศตัวเอง ทำไมไม่รูจักหาที่พึ่งใหม่ๆบ้าง ทำไมนะ ยิ่งใกล้ถึงยิ่งเหงา ยิ่งใกล้ถึงยิ่งหวาดหวั่น ไม่มั่นคง เหมือนจะต้องร้องไห้ในใจตลอดไป  วันนี้นั่งอ่าน space ตัวเองตั้งแต่วันแรกที่เขียนมา รู้สึกคิดถึงตัวเองในอดีตจังเลย อ่านก็ตลกตัวเอง ไม่รู้บ้าบออะไรนักหนา แต่อ่านเสร็จก็อยากที่จะอัพสเปซอีก จะได้มีแต่ความทรงจำเก็บไว้ แม้ว่าจะดีหรือรายทุกตัวอักษรก็มีค่า เรื่องบางเรื่องเราลืมมันไปหมดแล้ว แต่ตัวอักษรมันทำให้เราได้นึกถึงภาพวันเก่าๆ อ่านแล้วมีความสุขจริงๆ จนมาอ่านเจอข้อความที่ตัวเองเคยพิมพ์ไว้บอกว่า
                                          "เวลาที่เราเหงา เรามักจะคิดว่า
                                              เพราะไม่มีความรัก
                                           แต่ที่จริงแล้ว ที่เรารู้สึกเหงา
                                              เพราะเรามีความรัก"
ตอนนี้เข้าใจคำพูดนี้แล้วล่ะ  ถ้าเราไม่มีความรักเราก็จะไม่เหงาสินะ ถ้าเรารัก เราก็จะเหงา และจะเหงาตลอดไป จนกว่าจะลืมรัก...
แล้วจะเลือกอะไรดี ตอนนี้ไม่อยากเหงา ไม่อยากเดียวดาย ไม่อยากเหนื่อยคนเดียว  ไม่อยากโหยหาใครข้างเดียว ไม่มีคนที่รับเราได้ทุกอย่าง ไม่มีคนที่ยอมเราได้ทุกอย่าง เราก็คงต้องทนเหงาต่อไป จนกว่าจะลืมรัก.. 
 
ตะกี้เข้าเวปไปดู ..... ไร้สาระนิดหน่อย เหอๆ แต่ก็นะ อยากไร้สาระบ้างอะไรบ้าง...

ดวงรักแท้กับราศี

ราศีมีน PISCES (19 กุมภาพันธ์ – 20 มีนาคม )

สาวราศีนี้ต้องการความรักที่สมบูรณ์แบบ ปกป้องและคุ้มครองดูแล ดังนั้นหนุ่มที่ควรมองหาคือหนุ่มราศีกรกฏ และราศีพฤษภ เพราะเขาจะอ่อนโยนทะนุถนอม ปกป้องดูแลคุณ (แต่เราว่าไม่เห็นจะจริงเลย)ส่วนหนุ่มที่ควรเลี่ยงหรือ หนีไปไกล คือ หนุ่มราศีสิงห์ และราศีมีนด้วยกันเพระเขาจะเรียกร้องความสนใจ จนคุณรับไม่ไหว

 

 

7月8日

กลับมาอย่างมีความสุข

ขอบคุณทุกคนที่อยู่เคียงข้างนู๋จิไม่ว่าทุกข์หรือสุข ต่อไปนี้จะไม่คิดเรื่องไร้สาระแล้ว  อย่างน้อยก็ได้รู้ว่ามีคนที่คอยมองดูเป็นกำลังใจให้ เป็นคนที่จะยิ้มให้เสมอ  ใช่มั้ยคะ? ถ้าต่อไปนู๋จิจะแกล้งไม่คิดถึงแกล้งไม่โทรหา เค้าก็คงจะเข้าใจนู๋จิใช่มั้ยคะ เราต่างรู้ว่าเรานั้นมีแต่สิ่งดีๆมอบให้กันเสมอ จากนี้จะไม่ทำให้กันต้องร้องไห้อีกแล้ว นู๋จิจะได้ไม่ต้องห่วงอีกแล้วว่าจะเจอเรื่องไม่ดีอีก  เวลานี้นู๋จิมีความสุขมากที่สุดแล้ว ดีแล้วที่เป็นแบบนี้ มีแต่ภาพสวยงามทิ้งไว้ในใจ ดีจริงๆ ภูมิใจมากๆเลย.. จริงๆแล้วความรักถ้ามองดีๆก็สวยงามมากจริงๆ นู๋จิจะไม่เศร้าอีกต่อไปแล้ว นู๋จิคิดว่านู๋จิเจอรักแท้แล้วล่ะ  แค่นี้ก็พอแล้ว  รักที่ไม่ต้องการอะไรจากเค้าแค่ขอให้เค้ามีความสุข นู๋จิเคยคิดว่า รักแบบที่ไม่ต้องการอะไร มีจริงเหรอ แต่วันนี้นู๋จิก็รู้แล้วว่ามันสามารถมีได้จริงๆ รักที่ไม่ต้องการครอบครอง แค่มองเห็นว่าเค้าสบายดี มีรอยยิ้มบนใบหน้า มีสุขภาพแข็งแรง มีคนคอยดูแล ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็มีความสุขแล้ว  ขอบคุณนะคะที่ทำให้ลบภาพอดีตที่ขมขื่นออกจากใจได้  ขอบคุณที่ปลดปล่อยนู๋จิจากเรื่องเลวร้ายและทำให้หัวใจมีน้ำหล่อเลี้ยงอีกครั้งนึง  ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขต่อไปนู๋จิจะอดทนสู้ต่อไป ไม่ต้องห่วงนะคะ นู๋จิอยู่ได้อยู่แล้ว ซักวันเราจะพบกันใหม่นะคะ ผู้ชายที่อบอุ่นที่สุด.. 
7月5日

แอโรบิก อยู่ไหน??

วันนี้อุตส่าตั้งใจไปเต้นแอโรบิกกะเพื่อนแต่ดันไม่มีให้เต้น เฮ้ออ นี่มันอะไรกันเนี่ย คนยิ่งเซ็งอยู่  อยากออกกำลังกายทำไมเป็นงี้ทุกทีเลย เลยได้ไปวิ่งที่สระพลาสติกแทน ส่วนใหญ่ก็เดินอ่ะแหละ เหอๆ วันนี้ปวดหัวจังเลย มีเรื่องราวให้คิดเยอะแยะ  มีเรื่องที่อยากทำแต่ก็ไม่อยากทำ เฮ้อ สับสนตัวเองเหมือนกัน  เมื่อไหร่จะเปิดเทอมน้า  คิดถึงเพื่อนแล้วนะ  ปิดแบบนี้ก็เหงานะเนี่ย  เพื่อนไปไหนกันมั่งน้า  นู๋จิยังไม่เริ่มอ่านหนังสือที่แพลนไว้เลย คืนนี้แหละจะอ่านจริงๆซะที  ตั้งชื่อแผนปฏิบัติการอ่านหนังสือครั้งนี้ว่า " จอยยูจีน สู้โว้ยยย!!" ฮ่าๆ รู้สึกฮึกเฮิมขึ้นมาเวลาตะโกนชื่อแผนนี้ดังๆ(คนเดียว..)  วันนี้เป็นวันที่คิดถึงอดีตเก่าๆขึ้นมาอีกแล้ว  ได้เสียน้ำตาไปกับอดีตมากทีเดียว ตาปูดทุเรศมาก แถมใต้ตาดำปี๋นึกว่าจะไปเล่นแม่นาคเดอะมิวสิคัลแน่ะ   เฮ้ออ อ่อนแอนานๆครั้งคงไม่เป็นไรมั้ง  สวรรค์คงไม่ลงโทษให้เราร้องไห้บ่อยๆหรอก  ทำความดีให้มากๆจะได้เจอแต่สิ่งดีๆ คิดแต่สิ่งดีๆ ต้องเป็นหยั่งงั้นสิ สู้โว้ยยยยยยยย  ไม่รู้จะอัพไรแล้ว แค่มาบ่นเล่นๆ
7月4日

สิ่งใหม่ๆรอเราอยู่

เย้ สวัสดีสเปซที่รัก  คิดถึงจังเลย...  ปิดเทอม 5 วัน นู๋จิว่าจะอ่านหนังสือเก็บไว้แล้วก็จะเริ่มต้นแผนออกกำลังกายเต้นแอโรบิกล่ะ 555 แปลกใจใช่มั้ยล่ะ  คราวนี้มุ่งมั่นเต็มที่ เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะอยากสวยใสหุ่นดีน่ะสิ อิอิ  มีคนเคยบอกเราว่า เบื่อเรามากเพราะเราน่ะไม่ออกกำลังกาย ฮึ.. แต่ช่างมันเถอะนะ  คนคนนั้นเค้ามีเหตุผลเยอะแยะที่จะบอกว่าเราน่ะไม่มีอะไรดี ตั้งแต่ทรงผมไปถึงการที่เราสนใจเค้ามากเกินไป อยู่ด้วยกันมากเกินไป ตลกจริงๆ  ความมั่นใจของเราหายไปมากมายในตอนนั้น  ทำอะไรที่ไม่มีศักดิ์ศรีเอาซะเลย  พอมองย้อนกลับไปก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นงี่เง่าเหลือเกินที่รักคนหมดใจโดยไม่มองให้ดีว่าเค้านั้นเปลี่ยนใจไปนานแล้ว  ตลกจริงๆนะ  พอมองย้อนไปก็ยังรู้สึกแค้นใจลึกๆที่มอบหัวใจให้คนที่ไม่เห็นคุณค่า  และเสียใจแทนนู๋จิที่ไร้เดียงสาคนนั้นจริงๆ  นู๋จิในอดีตช่างเป็นผู้หญิงที่ใสซื่อจริงๆ  มองไม่ออกเลยซักนิดว่าจะถูกทำร้ายได้ลงคอ  แต่แล้วมาวันนี้ผลสุดท้ายนู๋จิคนนั้นก็โตขึ้น เข้มแข็ง มั่นคงขึ้น  แม้ว่าผลกระทบมันจะยังคงอยู่ให้เห็น  ต้องสอบซ่อมมากมาย ต้องเรียนใหม่หมด ก็ยังดีกว่าเสียสติทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้  ยังต้องขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณพ่อแม่ เพื่อนๆ ที่ทำให้นู๋จิไม่เคยคิดทำอะไรที่ทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้  แม้จะเสียใจแค่ไหนนู๋จิก็ไม่เคยดื่มเหล้าเที่ยวกลางคืน  ทำร้ายตัวเองหรือใคร  เพียงแต่นอนหลับรักษาใจนานไปหน่อย แต่มันก็ทำให้นู๋จิทำอะไรมีสติได้เหมือนเดิมอีกครั้ง  ตอนนี้ภูมิใจในตัวเองมากที่ผ่านเรื่องราวร้ายๆในชีวิตมาได้อย่างมีสติอยู่ตลอดเวลา  ขอบคุณเรื่องราวร้ายๆที่สอนให้นู๋จิเข้มแข็ง  รู้วิธีควบคุมสติตัวเอง วิธีอดทนกับความรู้สึกในใจ  รู้วิธีข่มอารมณ์ความคิดตัวเอง หัดใช้เหตุผลอธิบายตัวเองมากขึ้น  ใช้สติในการดำเนินชีวิตมากขึ้น  และรักตัวเองมากขึ้น  นู๋จิน่ะลืมผู้ชายคนนี้ได้แล้วล่ะ ไม่เชื่อล่ะสิ จริงๆนะ ไม่รู้สึกอะไรกับเค้าอีกแล้ว  ไม่รู้สึกสนใจ ไม่รู้สึกแคร์ ไม่รู้สึกอยากเจอหรือคุยด้วยเลย  ความรู้สึกมัน"ว่างเปล่า" แค่นั้นเอง วันก่อนอยู่ๆก็มีข้อความจากคนคนนั้น  ไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรถึงติดต่อนู๋จิอีก  เค้าคงคิดว่านู๋จิอาจจะเหลือเยื่อใยกับเค้าอยู่รึเปล่าก็ไม่รู้  ไม่ว่าเพราะอะไร นู๋จิก็อ่านข้อความนั้นด้วยความรู้สึก ว่างเปล่า... จริงๆ ไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องรู้สึกอะไรกับข้อความเหล่านั้นอีก  ดีใจ? คิดถึง? อยากเจอ?  ไม่ใช่ซักอย่างเลย.. นู๋จิแค่คิดว่าต้องลบข้อความเหล่านี้ทิ้ง เท่านั้นเอง แล้วนู๋จิก็ลบ เพราะสำหรับนู๋จิเค้าเป็นเพียงตัวละครในอดีตที่ไม่มีทางที่จะให้เป็นปัจจุบันหรืออนาคตอีกแล้ว นั่นแหละ..นู๋จิคนใหม่  คนที่รักตัวเองมากกว่าแต่ก่อน  คนที่ไม่ยอมเปิดโอกาสให้คนที่เคยทำร้ายกลับมาทำร้ายหลอกลวงเราได้อีก  เค้าเคยบอกเองว่าอยากวิ่งหนีเรา เราก็ให้สิ่งสุดท้ายที่เค้าปรารถนาไปแล้ว คือโอกาสที่จะวิ่งหนีเรา วิ่งไปแล้วไปให้สุดเลยสิ กลับมาทำไมอีก ไม่มีอะไรติดค้างอีกแล้ว ไม่มีอะไรจะต้องสัมพันธ์กันอีก  นู๋จิรักตัวเองมากขึ้นและภูมิใจในตัวเองมากขึ้นเหมือนแต่ก่อนแล้ว  สำหรับชีวิตที่เหลืออยู่นู๋จิไม่ต้องการเค้าอีกแล้ว  ชีวิตนี้นู๋จิไม่เคยถูกใครทรยศหักหลังมาก่อน  ให้เป็นเพื่อนกันก็ไม่ได้หรอก เพราะเพื่อนไม่เคยทรยศหักหลังเรา ฉะนั้นเค้าเป็นแค่ ความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตของนู๋จิ เท่านั้นเอง  ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง  เราอาจเจอกันโดยบังเอิญหรือไม่  นู๋จิก็ไม่ได้รู้สึกอะไรอีกแล้ว ไม่ได้อยากอวยพรให้เค้าโชคดีหรืออะไรทั้งนั้น  แต่ก่อนอาจเคยอวยพรให้เค้าเจอสิ่งดีๆหรืออะไรก็ตาม แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรแล้ว จะเป็นยังไงก็ช่าง จะพูดอะไรให้เชื่ออีกก็ตาม  นู๋จิไม่เชื่อคนคนนี้อีกแล้ว คนเห็นแก่ตัว...